“แม่จ๋า ลูกสาวคนนี้ของแม่จะเข้มแข็ง จะใช้ชีวิตให้ดีอย่างที่แม่บอก แม่ไม่ต้องห่วงนะคะ”
ช่อใบบัวยื่นมือไปแตะที่รูปของแม่ที่ติดอยู่บนเจดีย์
“บัวรักแม่นะคะ”
“อาธันวาครับ ลุงยามไม่ให้อาธันวาเข้าไปนอนที่คอนโดเหรอครับ”
หลานชายตัวน้อยถามด้วยความสงสัย เมื่ออาธันวาของเขากลับมาอยู่บ้านได้เกือบสัปดาห์แล้ว พอเขาได้เจอคุณอาทุกวัน ก็เลยสงสัย เพราะตั้งแต่เกิดมา ไม่เคยเห็นคุณอาอยู่บ้านนานขนาดนี้ ปกติก็มาแล้วก็ไป หรือไม่ก็มานอนแค่คืนเดียว แล้วก็หายหน้าไป
ทุกคนกำลังนั่งรับประทานอาหารมื้อเย็นอยู่ที่โต๊ะอาหารพากันชะงัก และหันไปมองคนที่ถูกหลานถามโดยพร้อมเพรียงกัน
ธันวาเองก็หยุดรับประทานอาหาร เขาหันไปยิ้มให้หลานชาย ก่อนจะตอบว่า
“ให้เข้าครับ แต่อาอยากมานอนบ้าน เพราะอาคิดถึงทุกคนที่บ้าน น้องธีร์ไม่ชอบให้อามานอนที่บ้านเหรอครับ”
“ชอบสิครับ ชอบที่สุดเลย”
“งั้นก่อนนอน แวะไปเล่นกับอาที่ห้องนะครับ อาจะเล่านิท
