“มาแล้วเหรอเจ้าตัวดี” คุณแม่พิมลว่าแล้วมองค้อนลูกชาย
ธันวายิ้มประจบเอาใจ เขาเดินไปนั่งลงบนโซฟาตัวเดียวกับคุณแม่ โอบกอดออดอ้อน
“คิดถึงคุณแม่จังเลยครับ”
“ไม่ต้องมาปากหวาน ไหนเล่ามาซิว่า ไปพูดอะไรกับเขา เขาถึงยกเลิกไปเสียทุกอย่าง”
ธันวาขยับตัวนั่งตรง เขามองหน้าแม่ แล้วบอกท่านว่า
“ก็คุยกันเรื่องทั่วไปครับ ตั้งประเด็นขึ้นมา เพื่อแสดงความคิดเห็น หลาย ๆ อย่าง เราสองคนคิดไม่ตรงกันครับ”
“อย่างเช่นอะไร”
“ก็อย่างเช่น ถ้าแต่งงานกันแล้ว ผมจะสร้างเรือนหอบนที่ดินแปลงนี้ เราจะได้อยู่ด้วยกันเป็นครอบครัวใหญ่ แต่ก็มีความเป็นส่วนตัว อยู่บ้านใครบ้านมัน แต่วีนัสเขาไม่เห็นด้วย เขาอยากให้ผมซื้อเพนท์เฮาส์โครงการใหญ่ริมแม่น้ำเจ้าพระยาครับ แล้วก็วีนัสเขาไม่อยากมีลูกครับ เขาต้องการใช้ชีวิตคู่แบบคู่จริง ๆ ซึ่งผมอยากมีลูก แม่จะได้เหนื่อยขึ้นอีกสักหน่อย เลี้ยงลูกพี่เธียรแล้วก็มาเลี้ยงลูกผมด้วย”
คุณแม่พิมลยิ้มอ่อ
