ช่อใบบัวจับมือหนาไว้ในสองมือบาง เธอเอียงแก้มแนบกับฝ่ามือของเขา ช้อนสายตามองเขาอย่างยั่วยวน
“บัวก็ชอบคุณธันวา บัวอยากให้คุณธันวาชอบบัวไปนาน ๆ”
ธันวาดึงมือออกจากมือบอบบาง เขาเลื่อนมือไปบีบแก้มนวล มองสบตาเธออย่างคนที่เหนือกว่า
“เอาใจฉันให้มาก ๆ ตามใจฉันทุกอย่าง อยู่เงียบ ๆ อย่าให้ใครรู้เรื่องของเรา ฉันจะได้ชอบเธอไปนาน ๆ”
ช่อใบบัวฝืนยิ้ม และตอบรับเขาด้วยน้ำเสียงที่เธอพยายามบังคับไม่ให้สั่นว่า
“ค่ะ”
ช่อใบบัวนั่งรออยู่ที่โซฟาที่แผนกต้อนรับของรีสอร์ต เธอมองแผ่นหลังกว้างของคุณธันวา เขากำลังยืนอยู่หน้าเคาน์เตอร์เช็กอินห้องพัก
ใบหน้าสวยหม่นเศร้า แววตาไม่อาจซุกซ่อนความเจ็บปวดเอาไว้ได้
ตอนที่แม่เขาโทรมา เธอได้ยินทุกประโยคทุกคำพูดชัดเจน แต่เธอแกล้งหลับ เพราะไม่อยากทำให้เขาไม่พอใจ กลัวเขาจะหาว่าเธอแอบฟังเรื่องที่เธอไม่สมควรรับรู้
คุณธันวากำลังจะหมั้นหมายกับคนที่คู่ควร และครอบครัวของเขาก็สนับสน
