ธารมิกาชะงักเล็กน้อยเหมือนแปลกใจ แต่ก็พยักหน้ารับ
“ได้ค่ะ เดี๋ยวขอธารเก็บของอีกนิดนะคะ”
วีรภพยืนอยู่ด้านหลัง มองภาพนั้นด้วยรอยยิ้มสุภาพ
“น้องธารกลับเลยก็ได้นะครับ ที่เหลือพี่จัดการเอง เหนื่อยมาทั้งวันแล้วจะได้ไปพัก ชัญญ่าก็ดูท่าจะเพลียมากแล้วด้วยสิ มาตั้งแต่เช้าเลย” ได้ยินอย่างนั้นเธอก็หันไปมองหลานสาวที่ดูเพลียๆ แก้มสีขาวจัดตอนนี้แดงเรื่อเพราะแสงแดดที่ส่องมาตลอดวัน ทำให้เธอคิดว่าควรพาหลานกลับไปพักเสียที
“งั้นก็ได้ค่ะ รบกวนพี่วีด้วยนะคะ”
“ไม่ต้องห่วงครับเหลือเก็บไม่กี่อย่างก็เสร็จแล้วล่ะ ไว้เจอกันใหม่วันจันทร์หน้านะครับ”
“ไว้เจอกันใหม่ค่ะ”
เธอส่งยิ้มบางๆ ก่อนจะเดินตามอธิชนม์ที่ดูท่าทางจะอารมณ์ไม่ค่อยดีไปโดยจูงมือชัญญ่าไปพร้อมกัน ส่วนมารดาของเขามีธุระต้องไปที่อื่นต่อเลยไม่ได้กลับพร้อมกัน
เช้าวันหยุดที่ฟาร์มแสนรักมีกลิ่นหญ้าสดกับกลิ่นดินชื้นลอยปนอยู่ในอากาศตั้งแต่แสงแรกของวันยังไม่ท
