“ธารไม่เคยทำเลยค่ะ” เธอสารภาพเสียงเบา
“ไม่เป็นไร” อธิชนม์พูดทันที น้ำเสียงเขานุ่มลงกว่าที่เคย
“เดี๋ยวฉันสอนให้ เธอก็ล้างมือมาแล้วไม่ใช่เหรอ”
“ค่ะ เมื่อกี้ธารล้างมือพร้อมกับชัญญ่าแล้ว”
“งั้นก็ดี”
เขาขยับเข้าใกล้ธารมิกาอย่างเป็นธรรมชาติเหมือนคนที่คุ้นกับการสอนคนทำงาน แต่ระยะห่างนั้นใกล้พอจะทำให้ธารมิกาได้กลิ่นสบู่อ่อนๆ จากเสื้อเขา ได้ยินลมหายใจเขาชัดขึ้น และรับรู้ได้ถึงความอบอุ่นที่แผ่จากร่างสูงที่ยืนอยู่ชิดด้านหลัง
อธิชนม์จับมือธารมิกาอย่างเบามือก่อนจัดตำแหน่งนิ้วให้ถูกต้อง ปลายนิ้วของเขาแตะผ่านนิ้วของเธอเหมือนเป็นเรื่องปกติ แต่สำหรับธารมิกาแล้ว ความรู้สึกนั้นกลับเหมือนไฟอ่อนๆ ที่ลามช้าๆ ไปตามเส้นประสาท เธอเผลอกลืนน้ำลาย เลือดในร่างวิ่งเร็วขึ้นโดยไม่รู้ตัว
“อย่าเกร็ง” เขาพูดเบาๆ เสียงอยู่ใกล้หูจนหัวใจเธอสะดุด
“ค่อยๆ บีบแบบนี้…ใช่ นั่นแหละ”
เขาช่วยออกแรงพร้อมเธอ น้ำนมไหลลงภาชนะเป็
