ค่ำคืนของวันที่ยี่สิบห้าเดือนธันวาคม แสงไฟสีทองจากหลอดเล็กๆ ที่แขวนเรียงรายตามรั้วไม้และคอกวัวส่องประกายระยิบระยับไปทั่วฟาร์มแสนรัก กลิ่นหญ้าแห้งผสมกับกลิ่นสนและอบเชยจากช่อดอกไม้คริสต์มาสที่ประดับอยู่ตามซุ้มไม้ ทำให้บรรยากาศทั้งฟาร์มอบอวลไปด้วยความอบอุ่นอย่างประหลาด ราวกับที่นี่ไม่ได้เป็นเพียงฟาร์มโคนมกลางหุบเขา แต่เป็นบ้านของความสุขที่เปิดรับทุกคนในค่ำคืนพิเศษที่สุดของปี
งานแต่งงานในคืนนี้ไม่ได้หรูหราฟุ่มเฟือย ไม่ได้มีพรมแดงยาวหรือดอกไม้ราคาแพง แต่กลับงดงามในแบบของมันเอง ซุ้มพิธีถูกตกแต่งด้วยกิ่งสน ใบฮอลลี่ และริบบิ้นสีแดงขาว สอดแทรกด้วยเชือกปอและไม้ธรรมชาติ กลิ่นอายคาวบอยผสานกับคริสต์มาสอย่างลงตัว โต๊ะไม้ยาวถูกจัดวางเรียงกัน มีโคมไฟน้ำมันตั้งอยู่เป็นระยะ เสียงดนตรีอะคูสติกเบาๆ ลอยคลอไปกับเสียงลมหนาวที่พัดผ่านทุ่งหญ้า
แขกเหรื่อที่มาร่วมงานต่างสวมเสื้อกันหนาว ผ้าพันคอ และหมวกในโทนอบอุ่น
