หัวใจของธารมิกาเต้นแรงขึ้นโดยไม่รู้ตัว เธอไม่ได้พูดอะไร เพียงแต่มองเขานิ่งๆ
“พี่...” เขายื่นหน้าไปใกล้จนเกือบชิด เล่นเอาหัวใจของเธอเต้นโครมครามไปหมด แต่ก่อนที่เขาจะได้พูดบางคำ เสียงเคาะประตูห้องก็ดังขึ้นเสียก่อน
ก๊อก...ก๊อก...ก๊อก...
“พี่ชนม์ครับ คือ...”
เตชินทัก ก่อนจะหยุดชะงักเมื่อเห็นภาพตรงหน้า
“เอ่อ...นี่ผมมาขัดจังหวะอะไรรึเปล่าครับเนี่ย”
อธิชนม์เลิกคิ้วก่อนขยับตัวลุกขึ้น
“มีอะไรก็ว่ามา”
เตชินยิ้มมุมปาก มองสลับไปมาระหว่างเจ้านายกับธารมิกา
“ไม่มีอะไรครับ แค่จะมาถามว่าวันนี้ไม่ออกไปตรวจดูในฟาร์มเลยหรือไง ปกติเวลานี้พี่ไม่อยู่ออฟฟิศแล้ว”
“วันนี้พี่มีงานอื่นที่สำคัญกว่า”
อธิชนม์ตอบเรียบๆ ก่อนจะเหลือบมองธารมิกา
เตชินหัวเราะเบาๆ อย่างเข้าใจ
“ครับๆ งานในนี้คงสำคัญกว่าจริงๆ”
ยังไม่ทันที่ใครจะพูดอะไรต่อ เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้นอีกครั้ง ธารมิกาหันไปมอง ก่อนจะเห็นการะเกดยืนอยู่
