แสงอาทิตย์ยามเช้าสาดลอดผ่านม่านบางของห้องพัก บรรยากาศโรงแรมในตัวเมืองเชียงใหม่ยังเงียบสงบ เสียงรถบนถนนด้านล่างดังมาแผ่วเบา ธารมิกาค่อยๆ รู้สึกตัวจากการหลับใหลอย่างเชื่องช้า ก่อนที่ความรู้สึกอุ่นรอบตัวจะทำให้เธอสะดุ้งตื่นเต็มที่
แขนแข็งแรงพาดอยู่รอบเอวของเธอ แผ่นอกกว้างแนบชิดกับแก้มนุ่ม ลมหายใจอุ่นสม่ำเสมอเป่าหน้าผาก ความใกล้ชิดที่ไม่ควรเกิดขึ้นในเช้าวันนี้ทำให้หัวใจของเธอเต้นแรงจนแทบได้ยินเสียงของมัน ธารมิกากลั้นหายใจ ร่างกายแข็งค้างอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนสติจะกลับมาและมันก็บอกว่าเมื่อคืนนี้ระหว่างเขากับเธอได้ก้าวข้ามเส้นระหว่างพี่น้องอย่างไม่มีวันหันหลังกลับได้อีกแล้ว
หญิงสาวค่อยๆ ขยับตัวอย่างระมัดระวัง ก่อนยกแขนของเขาออกจากเอวทีละนิด กลัวว่าแม้เพียงการเคลื่อนไหวเล็กน้อยจะปลุกเขาให้ตื่นขึ้นมาเห็นเธอในสภาพที่ยังเปลือยเปล่าเพราะมันคงจะให้ความรู้สึกที่อธิบายไม่ถูก เมื่อหลุดออกมาได้เธอก็รีบคว้าเ
