อธิชนม์ไม่ได้ถามอะไรเพิ่ม เพียงเอี้ยวตัวข้ามช่องว่างระหว่างเบาะเข้ามาใกล้เธอมากกว่าที่เคยเป็น กลิ่นสบู่สะอาดกับกลิ่นน้ำหอมอ่อนๆ ของเขาแตะจมูกธารมิกาในระยะที่ทำให้หัวใจเต้นแรง
“ขอดูหน่อย” เขาบอกสั้นๆ
มือของเขาสอดเข้าไปด้านหลังเบาะ ดึงสายเข็มขัดออกมาอย่างง่ายดาย ก่อนจะโน้มตัวเข้ามาใกล้เพื่อจัดตำแหน่งให้ถูกต้อง ธารมิกานั่งนิ่ง หัวใจเต้นแรงอย่างไม่ตั้งใจ เธอไม่กล้าขยับ ไม่กล้าหายใจแรง เพราะระยะห่างระหว่างใบหน้าของเขากับเธอแทบไม่มีอากาศคั่น
เสียง คลิก! เบาๆ ดังขึ้นเมื่อเข็มขัดถูกเสียบเข้าที่
ใบหน้าของเขายังอยู่ที่เดิม และดวงตาคมคู่นั้นก็มองตรงมาที่ดวงตาของเธออย่างจงใจ
เขามองเธอนิ่งและนาน นานจนเธอรู้สึกว่าตัวเองจะกลั้นหายใจไม่ไหวอีกต่อไปแล้ว
“สะ...เสร็จ...เสร็จหรือยังคะ” เธอถามเสียงสั่น เพราะคิดไปถึงรอยจูบในคืนนั้นที่ไม่มีใครพูดถึงราวกับว่าพวกเขาแสร้งลืมไปหมดแล้ว
“อืม เสร็จแล้ว”
อธิชนม์ย
