ตอนที่ 17
ชอบมีความลับกันนักนะ
“เคลียร์แล้วนะ” ครามฟ้ากลับมาคืนนั้นในตอนดึก เห็นเวสป้านั่งอยู่ที่โซฟาพอดี ชายหนุ่มพูดเพียงแค่นั้น ก่อนจะมองหาร่างบางที่ตนคิดถึง
“จริงปะ” เวสป้าเด้งตัวนั่งหลังตรง แม้จะเดาไว้แล้วว่าที่รุ่นน้องของตนหายไปคงเพราะเรื่องนี้ แต่ไม่คิดว่าจะจบได้ในวันเดียว
“ผมจะหลอกทำไมล่ะ”
“ไม่มีแผลใช่ไหม” เวสป้ามองสำรวจภายนอก อย่างน้อยก็ไม่มีร่องรอยน่าเป็นห่วง ถึงอย่างนั้นก็ถามออกไปให้แน่ใจอีกที
“ผมไม่ทำตัวเองให้พี่เอยเป็นห่วงหรอก” ครามฟ้าไม่ตอบตรง ๆ เรียกว่าเขาจงใจเลี่ยงร่องรอยนอกร่มผ้ามากกว่า อาการปวดแปลบตรงเอวที่เป็นอยู่ตอนนี้น่าจะทิ้งรอยช้ำเอาไว้ ดีที่ทุกอย่างง่ายขึ้นเพราะได้เบาะแสเรื่องโทรศัพท์จากเวสป้า เมื่อมีหลักฐานชัดเจนที่เหลือก็เป็นเรื่องของกฎหมาย พอจัดการลากคอไอ้โรคจิตนั่นส่งให้ตำรวจแล้ว เขาก็ขอตัวกลับออกมา แน่นอนว่าไม่ได้บุ่มบ่ามไปจัดการคนเดียว ยังชวนเพื่อนร่วมที
