ตอนที่ 25
ถ้ากูไม่ถอยล่ะ
“ไม่เป็นอะไรมากค่ะ เดี๋ยวนอนให้น้ำเกลือหมดขวดนี้ก็กลับบ้านได้แล้ว” พยาบาลกล่าวจบแล้วเดินออกไป
ครามฟ้ากับเวสป้าถอนหายใจอย่างโล่งอก เหตุการณ์ก่อนหน้านี้ทำเอาทั้งสองนั่งไม่ติด ในตอนที่เห็นเพื่อนสนิทโงนเงนไปมาโชคดีที่เขาคว้าตัวไว้ทัน จึงรีบอุ้มเพื่อนขึ้นในท่าเจ้าสาวอย่างรวดเร็ว เป็นจังหวะเดียวกับที่หนุ่มหัวชมพูวิ่งมาถึงพอดี
ยังดีที่เวลามีแข่งแบบนี้มักจะมีพยาบาลสนามประจำการอยู่ไม่ไกลจากอัฒจันทร์ อาการของเจ้าเอยเหมือนคนเป็นลม เบื้องต้นได้ปฐมพยาบาลมาแล้ว ทว่าทั้งสองก็ไม่วางใจจึงพามาตรวจที่โรงพยาบาลอีกที ถึงจะดูกังวลเกินเหตุ แต่เพราะปกติเจ้าเอยเป็นคนแข็งแรงมาก ไม่ค่อยป่วยเลยด้วยซ้ำ ถ้าจำไม่ผิดตั้งแต่รู้จักกันมาสามปี อย่างมากอีกฝ่ายก็แค่ดื่มมากไปจนแฮงก์เท่านั้น
“พี่เลิกเดินได้แล้ว”
“ก็กูกังวลนี่หว่า หรือมึงไม่เป็น”
“ผมก็ไม่ต่างหรอก แต่ตอนนี้พี่เอยกำลังหลับ เสียงรอง
