ฌอร์นตื่นขึ้นมาในช่วงบ่ายของวันหยุด เขาเห็นเอมมาลินยังคงนอนหลับสนิทจึงไม่อยากกวน เลยลุกไปอาบน้ำและลงไปหาอะไรกินเพราะความหิว แต่พอลงไปถึงห้องโถงเขาก็ต้องขมวดคิ้วเมื่อเจอลูกหนี้รายใหญ่ที่หนีหนี้เขาไปหลายเดือน จนเขาต้องสั่งให้คนออกตามหา พอเห็นหน้าตาลุกลี้ลุกลนของมันแล้ว ยิ่งทำให้ฌอร์นหงุดหงิด วันหยุดทั้งทีเขาอยากจะพักผ่อนให้สบายใจ แต่กลับต้องมาเจอเรื่องขัดใจเสียก่อน
“สวัสดีคุณภพ ไม่เจอกันนานเลยนะ” ฌอร์นเดินเข้าไปทักทาย ลูกหนี้ได้แต่ก้มหน้าลง ตัวสั่นเทา
“ไม่คิดจะเงยหน้าขึ้นมาคุยกับผมหน่อยเหรอ” ฌอร์นถาม และเดินเข้าไปหาใกล้ๆ
“คุณฌอร์น... ผมขอโทษ ผมผิดไปแล้ว” ไตรภพยกมือขึ้นไหว้ และไม่กล้าสบตา ฌอร์นแสยะยิ้มมุมปาก ก่อนจะซัดหมัดเข้าไปยังใบหน้าเต็มแรง ไตรภพล้มคว่ำไปกับพื้น
“คุณฌอร์น อย่าทำอะไรผมเลย ผมกลัวแล้ว” ไตรภพกระเถิบกายถอยหลัง ยกมือขึ้นไหว้อีก ฌอร์นดึงคอเสื้อเขาขึ้นมาและซัดหมัดไปอีกรอบดัง
