เธอมองไปยังหญิงวัยกลางคนที่เผยรอยยิ้ม และอ้ามือให้เธอเข้ามาสวมกอด เธอยิ้มให้เธอเช่นกัน และเดินไปกอดทันที
“คิดถึงจังเลยค่ะ” แคนรี่เอ่ยบอกด้วยรอยยิ้ม วิกตอเรียแม่ของเธอใช้มือเรียวลูบบนหลังเบาๆ
“เป็นไงบ้างลูก แม่ไปแค่สองเดือนลูกแม่สวยขึ้นมากเลย” วิกตอเรียเอ่ยบอกด้วยรอยยิ้ม ขณะที่คลายอ้อมกอดจากลูกสาว
“สบายดีค่ะ ไปฮันนีมูนรอบที่เท่าไหร่แล้วนะ” แคนรี่เอ่ยบอกด้วยรอยยิ้ม และยกมือขึ้นมานับนิ้วขึ้นมานับ
“รอบที่ยี่สิบเก้าจ้า” วิกตอเรียเอ่ยบอกด้วยรอยยิ้มเช่นกัน
“แม่คะ พ่อไปไหน” แคนรี่เอ่ยถามด้วยความสงสัย เพราะส่วนมากเขาจะมาพร้อมกับเธอ
“พ่อเข้าไปที่บริษัทไปดูเอ็ดเวิร์ดหน่อย เห็นว่าช่วงนี้หุ้นขึ้นทุกวัน” วิกตอเรียเอ่ยบอก
“นางบริหารงานดียิ่ง เบลล่าท้องแฝดไม่พอแฝดสามอีกยิ่งขยันทำกว่าปกติ อยากเห็นหลานเร็วๆ” แคนรี่เอ่ยบอกด้วยรอยยิ้ม
“ตอนบ่ายนี้แม่จะหาเบลล่าหน่อยไปกับแม่ไหม” วิกตอเรียเอ่ยถาม
“หนูไ
