จอร์จก้าวเดินออกจากลิฟต์มายังเขาโซซัดโซเซมา บอดี้การ์ดเข้ามาประคองทันที อดัมเห็นเช่นนั้น จึงรีบลงมาจากรถ เพื่อมาประคองจอร์จทันที
“จอร์จมึงดื่มอะไรมา ยาปลุกกำหนัดเหรอ” อดัมเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงจริงจัง
“มึงช่วยกูด้วยเร็ว ก่อนที่มิลานตามมา กูร้อนไปทั้งตัว” จอร์จเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา อดัมรีบพาจอร์จขึ้นรถอย่างรวดเร็ว โดยมีบอดี้การ์ดของอดัมเป็นคนเปิดประตูให้ อดัมคาดเบลท์ และปลดเนคไทของเขาออกมาด้วย แล้วมัดมือของเขา
“มึงทำอะไรกู” จอร์จเอ่ยถามด้วยความสงสัย
“เดี๋ยวมึงข่มขืนกู กูจึงต้องมัด” อดัมเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงจริงจัง
“จอร์จ อย่าทิ้งมิลานไป”
เสียงของหญิงสาวดังขึ้นมา บอดี้การ์ดประมาณแปดคนยืนกันมิลานเอาไว้ ไม่ให้เธอเข้าถึงตัวรถ อดัมจึงปิดประตูรถทันที
“มิลานเธอเลิกยุ่งกับจอร์จชะ” อดัมเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงดุดัน
“อดัมนายหรือใครก็ไม่มีสิทธิ์ยุ่งเรื่องของฉันและเขา” มิลานเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงดุดั
