“ตามเธอให้เจอ เธอจะได้บำบัดและเริ่มต้นชีวิตใหม่” เธอเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงจริงจัง
“อืม” เขาเอ่ยบอกเธอ เขาก้าวเดินไปเปิดตู้เย็นทันที
“ในตู้ไม่มีอะไรกินนะ ฉันยังไม่ได้ซื้อเข้ามา” เธอเอ่ยบอกและวางแก้วคริสตันลงบนโต๊ะกระจกทันที
“ไปซื้ออะไรมาทำกินไหม” เขาเอ่ยถาม และหันมามองเธอด้วยรอยยิ้ม
“ไปกันค่ะ” เธอเอ่ยบอก และเดินไปยังห้องแต่งตัว หยิบกระเป๋าถือสีดำไปด้วย
“เอาไปทำไม” เขาเอ่ยถามด้วยความสงสัย
“ฉันจะเอาไป”
“ที่คิดไว้ไม่ใช่แบบนี้”
เขาเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย เมื่อมองไปยังรถเข็นของซูเปอร์มาเก็ตมีเพียงโยเกิร์ตธรรมชาติ ขนมขบเคี้ยว ถั่ว ปลากระป๋อง บะหมี่กึ่งสำเร็จรูปจากต่างประเทศ เนื้อ ปลา และผักประมาณสี่ห้าอย่าง ความจริงแล้วเขาจะพาเธอไปกินร้านอาหารอิตาเลียนประเภทฮาลาล แต่เธอกลับขโมยกุญแจรถของเขา และขับมาซื้อของที่นี่
“แล้วเมื่อสองวันที่แล้ว คุณซื้ออะไร ระหว่างที่ฉันไม่อยู่” เธอเอ่ยถามด้วยร
