[พาร์ทของออย]
“ชื่อออยเฉยๆเหรอ”
“อื้อ ทำไมอะ”
“เปล่า เราเห็นคนอื่นชอบชื่อสองพยางค์น่ะ”
“งั้นเราชื่อออยออย”
“ไม่ใช่แบบนั้นสิ เอาแบบนี้ไหม โอลีฟ ชื่อนี้เป็นไง?”
“ได้สิ งั้นจะเรียกเราว่าออยหรือโอลีฟก็ได้”
ฉันนั่งคิดถึงเรื่องราวในอดีต สมัยตอนอยู่ชั้นประถม เพื่อนเล่นที่เจอกันแถวสนามเด็กเล่น ซึ่งไม่ไกลจากบ้านที่อยู่เข้ามาคุยด้วย หมอนั่นแนะนำตัวว่าชื่อเดชา มีชื่อเล่นว่าเดย์ แถมยังถือวิสาสะตั้งชื่อให้ฉันแบบงงๆ อีกด้วย จากที่เคยเล่นกันเกือบทุกวันก็ห่างหายไปตามวันเวลา ก่อนจะได้กลับมาเจอกันอีกครั้งในโรงเรียนมัธยม
แม้จะไม่เจอหน้ากันมาพักใหญ่ ช่วงม.ต้นก็อยู่กันคนละห้อง ถึงอย่างนั้นก็ยังคุยกันเหมือนเดิม จนกระทั่งตอนนี้เลื่อนขึ้นชั้นม.สี่ ก็ได้มาเรียนสายศิลป์เหมือนกัน เพราะเราทั้งคู่ชอบภาษามากกว่าพวกวิชาคณิตที่คิดคำนวณวุ่นวาย แต่เพราะที่นี่เป็นโรงเรียนใหม่ ไม่มีเพื่อนเก่าจากโรงเรียนเดิมเลย ทำให้ต
