“เมื่อกี้หล่อจนใจเต้นเลยอะ” หญิงสาวแซวกลบเกลื่อนความรู้สึกอุ่นซ่านในอกที่ยังไม่หายไปไหน แม้จะผ่านมาหลายชั่วโมงจากตอนนั้นก็ตาม
“เหอะ มีแต่ฉันคนเดียวที่พูด เขินจะแย่”
“คุณเดซี่กลายร่างเป็นพี่เดชาทีไร น้องออยใจสั่นเลยค่ะ” เจ้าสาวคนสวยแกล้งดัดเสียงเล็กเสียงน้อยเอ่ยแซว จนได้สายตามองค้อนกลับมา
“แต่งานแต่งจริงๆ มันเหนื่อยเนอะ” เดย์บ่นอิดออดพลางถอดสูทตัวแพงพาดไว้ที่ไม้แขวน หลังลงจากเวที พวกเขาก็เดินพูดคุยกับแขกในงานอยู่หลายชั่วโมง จนกระทั่งหลายคนเริ่มทยอยแยกย้ายกลับไปบางส่วน ถึงค่อยขอปลีกตัวออกมา โชคดีที่คิดไว้แล้วว่าจะไม่มีเวลาสนุกกับเพื่อนๆ เลยจัดงานขึ้นมาก่อนนี้ ไม่เช่นนั้นคงได้เหนื่อยมากกว่าเดิมแน่
“ดีนะที่ตัดสินใจจองห้องนอนต่อเลย ไม่งั้นต้องขับกลับบ้านอีก ชุดเจ้าสาวหนักเป็นบ้า”
“แหม ก็ฟูฟ่องขนาดนั้น อยากสวยต้องอดทนนะยะ” แม้จะกล่าวด้วยน้ำเสียงค่อนแคะ ทว่าใบหน้ากลับยิ้มแย้มและมองคนรักด้วยส
