ตอนที่ 11 : วิมานลับใต้แสงจันทร์ 🔞💦

พิมฐาค่อยๆ ทิ้งตัวลงนอนทับร่างของเขื่อนด้วยความอ่อนเพลีย ศีรษะของเธอซบลงที่ซอกคอของเขา เขื่อน กอดเธอไว้แน่น ปลายนิ้วของเขาลูบไล้ไปตามเส้นผมของเธออย่างอ่อนโยน ทั้งคู่หายใจหอบถี่บรรยากาศภายในรถเต็มไปด้วยความอุ่นและกลิ่นอายของกิจกรรมรักที่รุนแรง เขื่อนยังคงค้างอยู่ในตัวเธอชั่วครู่ เป็นการย้ำเตือนถึงความผูกพันที่เกิดขึ้นทางร่างกาย ก่อนจะค่อยๆ ถอนตัวออกมาอย่างช้าๆ เขาปรับเบาะรถให้กลับมาตั้งตรง และจัดเสื้อผ้าของตัวเองให้เรียบร้อย พิมฐามองตัวเองในกระจกข้างรถ ใบหน้าของเธอแดงก่ำ ริมฝีปากบวมเจ่อจากการจูบ และแววตาที่เต็มไปด้วยความเย้ายวน เธอรู้ดีว่าการมาเที่ยวพัทยาครั้งนี้ไม่ใช่แค่อารมณ์ชั่ววูบอีกต่อไปแล้ว ความรู้สึกที่เธอมีต่อเขื่อนมันลึกซึ้งและจริงจังกว่าที่เธอตั้งใจไว้มาก เขื่อนยื่นผ้าเช็ดหน้าให้เธอ “เช็ดตัวหน่อยนะครับ พี่... เราจะได้ไปต่อกัน” พิมฐารับผ้าเช็ดหน้ามาอย่างเงียบๆ เธอทำความสะอาดร่างกายอย่างลวก ๆ ก่อนจะดึงชุดเดรสสีครีมลงมาปิดร่างกาย เธอยังคงไม่สวมชุดชั้นใน เพราะรู้ว่ามันคงจะถูกถอดออกอีกในไม่ช้า “พี่เก่งมากเลยครับพี่พิม” เขื่อนชมเชย เขาจับมือเธอมาจูบอย่างแผ่วเบา “ผมรู้ว่าพี่รู้สึกดีที่ได้ปลดปล่อยความเป็นตัวเองออกมา” “เธอคิดว่าความสัมพันธ์แบบนี้มันจะไปได้ไกลแค่ไหน” พิมฐาถามด้วยน้ำเสียงจริงจัง ความท้าทายบนทางด่วนเมื่อครู่ทำให้เธอต้องคิดถึงอนาคต เขื่อนสตาร์ทรถ เขายิ้มอย่างมั่นใจ “ผมไม่รู้หรอกครับว่ามันจะไปได้ไกลแค่ไหน แต่ผมจะทำให้ทุกวินาทีที่เราอยู่ด้วยกันมีค่าที่สุด และผมจะทำให้พี่รู้ว่าผมดีกว่าผู้ชายที่พี่เคยคบทุกคน” ไม่นานนักเขื่อนก็ขับรถมาถึงพูลวิลล่าส่วนตัวที่เขาเช่าไว้ริมหาด เป็นบ้านพักหรูหราที่มีความเป็นส่วนตัวสูง และมีสระว่ายน้ำส่วนตัวที่มองเห็นวิวทะเลได้อย่างชัดเจน “นี่...เธอเตรียมไว้ตั้งแต่เมื่อไหร่” พิมฐาถามด้วยความประหลาดใจ ความทุ่มเทของเขื่อนทำให้เธอรู้สึกพิเศษอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน “ตั้งแต่ผมรู้ว่าพี่ตอบตกลงมากับผมครับ” เขื่อนตอบอย่างภูมิใจ เขายื่นมือมาเปิดประตูรถให้เธอก่อนจะโอบเอวของเธอไว้ขณะเดินเข้าบ้าน ทันทีที่เข้ามาในวิลล่าเขื่อนก็พาพิมฐาตรงไปยังห้องนอนใหญ่ ห้องนอนนั้นหันหน้าออกทะเล แสงแดดยามเย็นสาดส่องเข้ามาอย่างสวยงาม “พี่พักผ่อนก่อนนะครับ ผมจะไปจัดของให้” เขื่อนกล่าวอย่างอ่อนโยน เขาดึงชุดคลุมอาบน้ำผ้าไหมเนื้อดีของวิลล่ามาวางไว้บนเตียง พิมฐานั่งลงบนขอบเตียงอย่างเหม่อลอย เธอรู้สึกว่าตัวเองกำลังตกหลุมรักกับความเอาใจใส่ที่น่าประหลาดใจของเด็กหนุ่มคนนี้ เขื่อนจัดกระเป๋าเสื้อผ้าของเธออย่างรวดเร็ว เขาหยิบเสื้อผ้าของเธอออกมาแขวนอย่างเป็นระเบียบ สายตาของเขาเหลือบไปเห็นชุดชั้นในลูกไม้ที่ถูกพับไว้อย่างดี “พี่ไม่ต้องใส่พวกนี้ก็ได้นะครับ” เขื่อนพูดอย่างสบายๆ เขาหยิบชุดชั้นในของเธอทั้งหมดออกมา แล้ววางไว้ในลิ้นชักที่ปิดไว้มิดชิด “ผมว่ามันเกะกะ อยู่ที่นี่มีแค่ผมกับพี่ พี่ควรจะสบายที่สุด” พิมฐามองการกระทำของเขาด้วยความรู้สึกขบขันและเร่าร้อน เขากำลังประกาศการครอบครองของเขาอย่างแนบเนียน การกำจัดชุดชั้นในของเธอเป็นการยืนยันว่าเธอไม่ต้องแต่งตัวเพื่อใครอีกแล้วนอกจากเขา “แล้วถ้าเกิดภูฟ้าโทรมาล่ะ” พิมฐาถามด้วยความเป็นห่วง “ผมจะจัดการเรื่องภูฟ้าเองครับ” เขื่อนยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ เขาเดินเข้ามาหาเธอ ก่อนจะโน้มตัวลงไปกระซิบที่ข้างหู “แต่ตอนนี้... ผมอยากให้พี่ใส่ชุดคลุมอาบน้ำของวิลล่า แล้วเราไปว่ายน้ำกันนะครับ” คำเชื้อเชิญสุดท้ายของเขื่อน ทำให้พิมฐาตัดสินใจได้ทันที เธอรู้แล้วว่าสองวันนี้จะเกิดอะไรขึ้นบ้าง และเธอพร้อมที่จะรับความเสี่ยงทั้งหมดเพื่อความสุขที่เขามอบให้ พิมฐาเดินออกมาจากห้องน้ำในชุดคลุมอาบน้ำผ้าไหมสีขาวสะอาดของวิลล่า ชุดที่ดูเรียบร้อยแต่กลับยั่วยวนอย่างถึงที่สุด เธอรู้ดีว่าภายใต้ชุดคลุมนี้ไม่มีอะไรปกปิดร่างกายของเธอเลย ความรู้สึกของการเปลือยเปล่าใต้ชุดคลุมทำให้เธอรู้สึกตื่นเต้นและเป็นอิสระ เขื่อนกำลังยืนอยู่ที่ระเบียง เขาไม่ได้สวมเสื้อ เผยให้เห็นร่างกายท่อนบนที่สมบูรณ์แบบและแข็งแกร่ง เขาสวมเพียงกางเกงขาสั้น มือของเขากำลังรินไวน์ขาวเย็นฉ่ำใส่แก้ว “มานี่สิครับพี่พิม” เขื่อนหันมายิ้มให้เธออย่างอ่อนโยน แต่แววตาของเขาเต็มไปด้วยความหลงใหลในตัวเธอ เขาเดินมาหาเธอและยื่นแก้วไวน์ให้ “เรามาฉลองให้กับสองวันที่เป็นของเรากันนะครับ” พิมฐารับแก้วไวน์มาจิบอย่างช้าๆ ไวน์รสชาติดีช่วยให้เธอผ่อนคลาย เธอเดินไปที่หน้าต่างกระจกบานใหญ่ มองออกไปเห็นสระว่ายน้ำส่วนตัวที่ถูกจัดแสงสีฟ้าอ่อนๆ และผืนทะเลที่มืดมิดตัดกับแสงจันทร์สีนวล “มันสวยมากเลยนะเขื่อน” พิมฐาพึมพำ ความรู้สึกกดดันจากการเป็นผู้นำและผู้ดูแลทั้งหมดได้ถูกปลดปล่อยออกไปหมดแล้ว ตอนนี้เธอเป็นเพียงผู้หญิงคนหนึ่งที่กำลังมีความสุข “ผมอยากให้พี่มีความสุขครับ” เขื่อนเดินเข้ามาสวมกอดเธอจากด้านหลัง เขาใช้ปลายคางเกยที่ไหล่เปลือยเปล่าของเธอ แขนของเขาลอดผ่านใต้อกอวบอิ่มของเธอ ก่อนจะใช้มือประสานกันไว้ที่หน้าท้องของเธอ ร่างกายที่แนบชิดกันนั้นทำให้ความต้องการของทั้งคู่ปะทุขึ้นมาอีกครั้ง เขื่อนใช้ริมฝีปากจูบซับที่ลำคอของเธออย่างแผ่วเบา ก่อนจะเลื่อนไปที่รอยแดงที่เขาทำไว้ก่อนหน้านี้ เป็นการจูบที่อ่อนโยนแต่เต็มไปด้วยความหวงแหน “คืนนี้...เราไม่ต้องรีบร้อนเหมือนในรถแล้วนะครับ” เขื่อนกระซิบด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำที่เต็มไปด้วยคำสัญญา มือของเขาเริ่มขยับ เขาค่อยๆ ปลดสายผูกชุดคลุมอาบน้ำของเธอออกอย่างช้าๆ ชุดคลุมอาบน้ำผ้าไหมค่อยๆ เปิดออก เผยให้เห็นความเปลือยเปล่าของพิมฐาอย่างช้าๆ เขื่อนใช้มือดึงชุดคลุมนั้นออกจากไหล่ของเธอ ก่อนจะปล่อยให้มันร่วงลงไปกองกับพื้น พิมฐายืนเปลือยเปล่าอยู่ท่ามกลางแสงไฟสลัวของห้อง ร่างกายที่สมบูรณ์แบบของเธอถูกอาบด้วยแสงจันทร์ที่ลอดผ่านหน้าต่าง เขื่อนหันเธอเข้าหาตัว มือของเขาโอบรอบเอวของเธออย่างทะนุถนอม เขื่อนไม่ได้รีบร้อนที่จะครอบครองเธอ เขาใช้ลิ้นเลียไปตามเนินอกของเธออย่างเนิบนาบ ลิ้นที่ร้อนผ่าวของเขาสร้างความรู้สึกเสียวซ่านที่รุนแรง เขาดูดดึงห***มของเธออย่างช้าๆ ทีละข้าง เป็นการกระตุ้นอารมณ์ที่ทำให้พิมฐาต้องเงยหน้าขึ้นรับความสุข “อื้อออ...เขื่อน...” พิมฐาครางออกมาเบาๆ มือของเธอสอดเข้าไปในเรือนผมของเขา เธอรู้สึกว่าไฟราคะในตัวเธอกำลังถูกจุดขึ้นอย่างช้าๆ เขื่อนใช้มือแหวกกลีบเนื้อของเธอออกอย่างอ่อนโยน เผยให้เห็นช่องทางรักที่ชุ่มฉ่ำและเต้นระริก เขาก้มศีรษะลงไป และใช้ลิ้นอุ่นร้อนของเขาเลียลงบนกลีบเนื้ออย่างช้าๆ การสัมผัสด้วยลิ้นที่เปียกชื้นสร้างความเสียวซ่านอย่างรุนแรง “อ๊าาาา! เขื่อน!” พิมฐากรีดร้องออกมาอย่างแผ่วเบา มือของเธอจับขอบสระไว้แน่น เธอรู้สึกว่าน้ำทะเลเย็นๆ และลิ้นร้อนๆ ของเขากำลังทำลายการควบคุมของเธอ เขื่อนใช้ลิ้นของเขาตวัดไปที่เม็ดรักของเธออย่างแผ่วเบาแต่แม่นยำ การกระตุ้นที่ตรงจุดทำให้ร่างกายของเธอสั่นสะท้าน เสียงดูดดัง จ๊วบ! จ๊วบ! สลับกับเสียงครางของพิมฐาเป็นเสียงบรรเลงรักใต้แสงจันทร์ เขาดูดดึงและเลียอย่างชำนาญ จงใจเร่งและผ่อนจังหวะ เป็นการทรมานเธอด้วยความสุขสม พิมฐาแอ่นสะโพกเข้าหาเขาอย่างไม่รู้ตัว เธอต้องการให้เขาเติมเต็มความเร่าร้อนที่เขาสร้างขึ้นมา “อื้ออออ...เขื่อน...ไม่ไหว...แล้วค่ะ...อ๊าาาาา!” พิมฐา ร้องขออย่างขาดสติ เธอรู้สึกว่าตัวเองกำลังจะถึงจุดสุดยอดอีกครั้ง แต่เขื่อนยังไม่ยอมหยุด เขายังคงใช้ลิ้นเลียและดูดดึงเธออย่างต่อเนื่อง จนร่างกายของเธอสั่นเกร็งและปลดปล่อยความสุขสมออกมาอย่างรุนแรง น้ำหวานสีใสไหลอาบลงมาตามลิ้นของเขา เขื่อนเงยหน้าขึ้นมาด้วยรอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความพึงพอใจ เขาใช้มือเช็ดน้ำที่เปียกริมฝีปากของเขาก่อนจะโน้มตัวขึ้นไปจูบเธอ เป็นการจูบที่เต็มไปด้วยรสชาติของเธอเอง “ตอนนี้พี่พร้อมแล้วนะครับ” เขื่อนกระซิบถาม ท่อนเนื้อที่แข็งขืนและชี้โด่เด่ของเขาถูกถูไถไปที่กลีบเนื้อของเธอ เป็นการส่งสัญญาณของการรุกคืบครั้งสุดท้าย พิมฐาไม่ตอบอะไรเธอเพียงแค่โอบรอบคอของเขาไว้แน่น เป็นการอนุญาตให้เขาทำตามความต้องการของเขาได้อย่างเต็มที่