ตอนที่ 6 : ในอ้อมกอดของนักล่า 🔞💦

เขื่อนโน้มใบหน้าลงมาหาเธอช้าๆ จมูกของเขาสูดดมกลิ่นสาวจากซอกคอของเธออย่างลึกซึ้ง ลมหายใจอุ่นร้อนของเขาเป่ารดผิวหนังอันบอบบาง “อืม...ไม่มีกลิ่นเหล้าแล้ว” เขื่อนพึมพำเสียงต่ำ ราวกับกำลังตรวจสอบความบริสุทธิ์ของเธอ พิมฐายืนตัวสั่นด้วยความเขินอายและความตื่นเต้น เธอพยายามบิดข้อมือออกจากการเกาะกุมของเขา แต่ก็ไม่เป็นผล ข้อมือของเธอถูกล็อกไว้ด้วยมือที่แข็งแกร่ง “พี่หอมมากเลยนะครับ... โดยเฉพาะตรงนั้น…ผมประทับใจมาก” เขื่อนกระซิบชิดริมหู คำว่าตรงนั้นและ ประทับใจนั้นเต็มไปด้วยนัยยะที่ลึกซึ้ง พิมฐาเงยหน้ามองคนตัวสูง ไม่เข้าใจในสิ่งที่เขาพูด แต่รับรู้ได้ถึงอันตราย “ปล่อยพี่...” พิมฐา สั่งเสียงสั่นเธอเห็นท่าไม่ดี เมื่อมองเห็นรอยยิ้มและแววตาที่เร่าร้อนของเขา รอยยิ้มนั้นเต็มไปด้วยความเจ้าเล่ห์และรู้ทัน ทันใดนั้นเขื่อนก็รวบร่างบางไว้ในอ้อมแขนแกร่งอย่างรวดเร็ว การกระทำที่รุนแรงและคาดไม่ถึงทำให้ผ้าขนหนูที่พันรอบอกของพิมฐาหลุดจากอกนุ่มไปกองอยู่บนแขนของเขา อกนุ่มอวบอิ่มของเธอเบียดเข้ากับอกแกร่งและอบอุ่นของเขาอย่างจัง ความรู้สึกของเนื้อหนังที่สัมผัสกันโดยมีเพียงเสื้อผ้าบางๆ กั้นนั้นสร้างความเสียวซ่านอย่างรุนแรง “ว๊าย!!!” เสียงร้องอุทานของพิมฐาถูกกลืนหายไปในอ้อมกอดของเขื่อน เธอรู้ตัวดีว่าเธอตกอยู่ในสถานการณ์ที่เธอไม่สามารถควบคุมได้อีกแล้ว และที่แย่กว่านั้นคือ... ร่างกายของเธอกำลังตอบสนองต่อการล่วงเกินนั้นอย่างรุนแรง เขื่อนไม่ปล่อยให้พิมฐามีโอกาสตั้งตัว เขาใช้ริมฝีปากบดขยี้ลงบนปากของเธอทันที จูบนั้นร้อนแรงและดุดัน เต็มไปด้วยความปรารถนาที่เขาเก็บกดไว้ตั้งแต่เมื่อคืน พิมฐาพยายามขัดขืนอยู่ชั่วขณะ มือของเธอกำเข้าที่ไหล่กว้างของเขื่อนเพื่อผลักไส แต่ร่างกายที่อ่อนแอจากความเมาเมื่อคืนไม่สามารถต้านทานแรงของนักศึกษาหนุ่มวิศวะคนนี้ได้ เขื่อนสอดลิ้นหนาเข้าไปในโพรงปากของเธออย่างหิวกระหาย ดูดดึงและกวาดต้อนความหวานจากโพรงปากของเธอ พิมฐาสิ้นฤทธิ์ความรู้สึกเร่าร้อนที่ไม่เคยมีมาก่อนเข้าจู่โจมเธอ เธอจำต้องปล่อยให้ตัวเองตกอยู่ในห้วงจูบที่พาเธอไปไกลกว่าที่เธอเคยจินตนาการ มือของเขื่อนเลื่อนลงมาโอบรัดเอวของเธอ กระชับร่างเปลือยเปล่าของเธอให้แนบชิดกับความแข็งแกร่งของเขา พิมฐาสัมผัสได้ถึงกล้ามเนื้อที่เกร็งตัวใต้เสื้อเชิ้ตของเขา และบางสิ่งที่แข็งและปูดโปนใต้กางเกงยีนส์ของเขา เขื่อนถอนจูบออกช้าๆ ดวงตาของเขาสบกับดวงตาที่พร่ามัวไปด้วยไฟราคะของพิมฐา “ผมบอกแล้วไงครับพี่พิม ว่าผมประทับใจมาก...” เขื่อน กระซิบเสียงแหบพร่า เขาใช้มือลูบไล้ไปที่แก้มของเธออย่างอ่อนโยน สวนทางกับคำพูดที่หยาบคายและเร่าร้อนของเขา “เธอทำอะไรพี่เมื่อคืน!” พิมฐาถามเสียงสั่น เธอพยายามรวบรวมสติ เธอมองหน้าเขาอย่างต้องการคำตอบ เขื่อนยิ้มเย็นชาแต่เต็มไปด้วยความหลงใหล “ผมไม่ได้ทำอะไรพี่เลยครับ พี่จำไม่ได้เหรอ” เขาโกหกอย่างหน้าตาย แต่ความจริงที่ว่าเขาได้ล่วงเกินเธอไปแล้วนั้นทำให้เขายิ่งรู้สึกอยากครอบครองเธอมากขึ้น “แต่พี่จำได้ว่าพี่... พี่ฝันถึง...” พิมฐา พูดตะกุกตะกัก เธอจำความรู้สึกของการถูกเลียได้เลาๆ ความร้อนรุ่มที่ช่องท้องนั้นเหมือนเป็นหลักฐาน เขื่อนหัวเราะเบาๆ “ความฝันของพี่... ก็คือความจริงที่ผมอยากให้เกิดขึ้นครับพี่พิม” พูดจบเขื่อนก็ช้อนอุ้มร่างบางขึ้น พาเธอไปยังห้องนอนของเธอ เขาค่อยๆ วางตัวเธอลงบนเตียง พร้อมกับทาบทับร่างสูงลงมาอย่างรวดเร็ว ร่างของเขาทั้งหนักและอบอุ่น “เขื่อน...เธอจะทำอะไง” พิมฐาถามด้วยน้ำเสียงที่อ่อนลง ความกลัวผสมความปรารถนา “ก็ทำอย่างที่ผู้ชายจะทำกับผู้หญิงได้ไงครับพี่พิม” เขื่อนตอบอย่างไม่ปิดบังความต้องการ เขาจ้องมองเธอด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยอำนาจ เขื่อนไม่รอช้า เขาจูบเธออีกครั้งซุกไซ้ซอกคอดูดดึงผิวขาวเนียน พิมฐาพยายามขัดขืนอยู่บ้างแต่เสียงครางในลำคอของเธอนั้นดังขึ้นเรื่อยๆ เขื่อนเลื่อนต่ำลงมาดูดนมของเธออย่างแรง มืออีกข้างขยำนมอีกเต้าอย่างรุนแรงจนเธอดิ้นด้วยความเจ็บปวดและเสียวซ่าน ความเจ็บปวดนั้นเปลี่ยนเป็นความเสียว ทันทีเมื่อเขาเลียห***มของเธออย่างช้าๆ เขื่อนเลื่อนต่ำลงไปอีกจูบหน้าท้องที่แบนราบ ก่อนจะเลื่อนลงต่ำจนถึงกลีบเนื้อของเธอเขาใช้จมูกสูดดมกลิ่นสาวกลิ่นที่เขาคุ้นเคยตั้งแต่เมื่อคืนก่อนจะจูบกลีบเนื้ออย่างหิวกระหาย นิ้วมือของเขื่อนแหวก กลีบเนื้ออย่างชำนาญและลงลิ้นเลียอย่างรุนแรงและเร้าใจ “อ๊ะะะ!!” พิมฐาร้องออกมาอย่างควบคุมไม่ได้ เธอพยายามผลักไหล่เขาออกอย่างเลื่อนลอย แต่ก็ไร้เรี่ยวแรง ความเสียวซ่านนั้นทำให้เธอพ่ายแพ้แล้ว น้ำหวานสีใสซึมออก เขื่อนดูดเลียและกลืนกินอย่างไม่รังเกียจ ก่อนจะยกตัวขึ้นถอดเสื้อเชิ้ตของตัวเองออก เผยให้เห็นกล้ามเนื้อและมัดกล้ามได้รูป ร่างกายที่สมบูรณ์แบบนั้นทำให้พิมฐาต้องมองตาค้าง เขื่อนปลดซิปกางเกงยีนส์อย่างช้าๆ ควักท่อนเนื้อแข็งขืนใหญ่ยาว ที่ผงาดขึ้นอย่างเต็มที่ออกมา เขาใช้มันจ่อรูที่ชุ่มน้ำของเธอ พิมฐารู้สึกถึงภัยคุกคามเธอพยายามหนีบขา ใบหน้าของเธอเต็มไปด้วยความหวาดหวั่น “ไม่นะ...เขื่อน” “ทำไมล่ะครับ” เขื่อนพูดเสียงแหบพร่า “พี่กลัวผมเหรอครับหรือพี่กลัว... จะหยุดตัวเองไม่ได้” “พี่ไม่กลัวเธอ” พิมฐาพยายามตอบอย่างกล้าหาญ “จริงเหรอครับ” เขื่อนโน้มใบหน้าลงมาใกล้และกระซิบข้างหูเธอ “ถ้าพี่ไม่กลัว พี่ก็น่าจะเลิกสั่นได้แล้วนะครับ” ปลายนิ้วของเขาลูบไล้ไปตามร่างเปล่าเปลือยอย่างช้าๆ กระตุ้นความรู้สึกเธอทุกตารางนิ้ว “เธอไม่ควรทำแบบนี้” พิมฐาพยายามหาเหตุผลมาขัดขวาง “มาถึงขั้นนี้แล้วคิดว่าเรื่องเมื่อคืนเป็นความฝันว่าเป็นความจริงหรอครับ” เขื่อนย้อนถามอย่างเลือดเย็นเขาจี้จุดความรู้สึกในความทรงจำยามหลับใหลของเธอ “นี่เธอ...” พิมฐารู้สึกเหมือนถูกต้อนจนมุม เขื่อนยิ้มมุมปากอย่างเจ้าเล่ห์ เขาจูบหน้าผากมนของเธออย่างอ่อนโยน ราวกับให้รางวัล “เมื่อคืนผมสัมผัสพี่แค่ภายนอก…ยังไม่ได้ล่วงเกิน... แต่ตอนนี้ผมขอนะ” พูดแค่นั้นเขื่อนก็กระแทกแท่งเนื้อใหญ่ยาวนั้นเข้าไปในช่องรักของเธอมิดลำ ความรวดเร็วและขนาดที่ไม่ทันเตรียมตัวทำให้พิมฐาเจ็บปวดอย่างรุนแรง “กรี๊ดดดด!” พิมฐาร้องอย่างไม่มันตั้งตัว มันแน่นและเจ็บเพราะขนาดที่ใหญ่และยาวจนเข้าไปลึกมาก เธอถูกครอบครองอย่างสมบูรณ์ในเสี้ยววินาที