Ep4 : ขายเท่าไหร่เฮียจะซื้อ
ผมนั่งรอน้ำอยู่ประมาครึ่งชั่วโมง ผมก็เห็นผู้ชายคนหนึ่งเดินลงมาจากชั้นจากชั้นบน ตามด้วยน้ำลงมา เธอเดินไปที่เคาน์เตอร์ ทำอะไรผมไม่รู้หรอก จากนั้นเธอก็หันมาบอกผมให้ขึ้นไปรอในห้อง ผมก็ขึ้นมานอนรอ ไม่นานเธอก็ตามขึ้นมา
น้ำนิ่ง : เริ่มเลยนะ // น้ำเสียงเช็นชาไม่บ่งบอกอารมณ์ใด ๆ ดังขึ้นเมื่อเธอเดินเข้ามาในห้องสักที่มีผมรออยู่ เธอพูดไม่ได้มองหน้าผมสักนิด ก้ม ๆ เงย ๆ กับอุปกรณ์ของเธอนั่นแหละ
ผม : ครับ // จากนั่นเธอก็ลงมึอลงสีให้ผม
20:00
เสร็จเรียบร้อยครับ ผมนอนมองเธอที่เก็บของใส่กล่องทำนู่นนี้นั่น โดยไมปริปากพูดอะไร แม่ง ! นิ่งสมชื่อจริ่ง ๆ อยากจะมากว่าตอนเอาจริงนิ่งแบบนี้รึเปล่า
น้ำนิ่ง : จะมองอีกนานไหม // เธอพูดพลางเหล่มองผมด้วยหางตา เหมือนผมจะจ้องเธอนานเกินไปจริง ๆ
ผม : ถ้าตอนว่าตลอดชีวิตให้ได้รึอเปล่า // ผมว่าพลางยกยิ้ม หึ ! เอาเส้ ก็บอกแล้วไงว่าผมมันกระล่อ
