ความเงียบเชียบในห้องสมุดที่เต็มไปด้วยหนังสือหายากถูกทำลายลงด้วยเสียง
"ตึก ตึก ตึก"
ของรองเท้าผ้าใบไซส์จิ๋วที่วิ่งวนรอบโต๊ะทำงานไม้โอ๊คตัวใหญ่
"อาดีนนนนน... นัทอยากเล่นเก้าอี้หมุน!"
น้องนัทในชุดเอี๊ยมยีนส์สุดเท่ กระโดดเกาะแขนเก้าอี้ทำงานของอาดีน
อาดีน ขยับแว่นสายตาเล็กน้อย ใบหน้าหล่อเหลาเรียบนิ่งขณะจ้องมองหน้าจอไอแพดที่เต็มไปด้วยตัวเลขหุ้น
"นัทครับ... อาบอกกี่ครั้งแล้วว่าในห้องนี้ห้ามวิ่ง ห้ามเสียงดัง"
"แต่นัทเบื่ออออ อาปืนไม่อยู่ แด๊ดดี้ก็ไปประชุม หม่ามี้ก็ไปช้อปปิ้งกับเจ๊กิ๊งและแม่ปู"
น้องนัททำหน้ามุ่ย
"อาดีนสอนนัทวางแผนจับผู้ร้ายหน่อยสิครับ แด๊ดดี้บอกว่าอาดีนฉลาดที่สุด!"
อาดีนชะงัก นิ้วที่กำลังรูดหน้าจอหยุดกึก เขาหันมามองหลานชายด้วยสายตาเจ้าเล่ห์
"เฮียครามพูดแบบนั้นจริงๆ เหรอ?"
"จริงครับ! แด๊ดดี้บอกว่าอาดีนไม่ต้องใช้ปืน แค่ใช้หัวสมองก็ชนะทุกคนแล้ว!"
น้องนัทพยักหน้าหงึกๆ
"
