เช้าวันอาทิตย์ที่ควรจะสงบสุข บรรยากาศภายในห้องนอนใหญ่กลับอบอวลไปด้วยความอึดอัดที่มองไม่เห็น ชลิดานั่งอยู่หน้าโต๊ะเครื่องแป้ง แสงแดดรำไรที่ลอดผ่านผ้าม่านไม่ได้ช่วยให้หัวใจของเธออบอุ่นขึ้นเลย เธอกำลังบรรจงแต่งหน้าอย่างประณีต... ไม่ใช่เพื่อชายที่รัก แต่เพื่อรักษา 'สถานภาพ' กับปีศาจในคราบคนรู้จัก
เธอเลือกสวมชุดเดรสสีแดงเพลิงที่โอบรัดทุกสัดส่วน ชุดที่ด้วงเคยบอกว่าใส่แล้วดู 'ร่าน' จนเขาแทบคลั่ง ทุกครั้งที่ปลายนิ้วสัมผัสเนื้อผ้า ชลิดารู้สึกเหมือนกำลังสวมใส่โซ่ตรวนที่มองไม่เห็น
ชัยธวัช ยืนพิงกรอบประตู เฝ้ามองภรรยาผ่านเงาสะท้อนในกระจกด้วยแววตาที่ยากจะคาดเดา
"อ้อตัดสินใจดีแล้วใช่ไหม... เรื่องที่จะบอกมันตรงๆ ว่าเราคืนดีกันแล้ว" ชัยธวัชเอ่ยเสียงต่ำ น้ำเสียงของเขาสั่นพร่าเล็กน้อยด้วยอารมณ์ที่พุ่งพล่าน
"ต้องบอกค่ะพี่ชัย..." ชลิดาชะงักมือที่กำลังทาลิปสติก "ถ้าอ้อไม่บอก แล้วมันเห็นเราไปไหนมาไหนด้วยกัน
