ภายในรถเบนซ์ที่เคลื่อนตัวไปอย่างนุ่มนวลท่ามกลางถนนที่เริ่มพลุกพล่าน ชัยธวัชจับมือชลิดาเมียรักของเขาไว้แน่นประหนึ่งจะยึดเหนี่ยววิญญาณของเธอเอาไว้ไม่ให้แตกสลายไปมากกว่านี้ ขณะที่มืออีกข้างกุมพวงมาลัยมั่น สายตาคมกริบของเขามองตรงไปข้างหน้าด้วยความมุ่งมั่นที่แรงกล้า ดั่งราชสีห์ที่กำลังพานางพญาที่บาดเจ็บกลับคืนสู่รัง
“พี่ชัยคะ... อ้อกลัวจังเลยค่ะ”
เสียงที่สั่นพร่าและหวาดหวั่นหลุดออกมาจากริมฝีปากบางที่ไร้สีเลือด ชลิดาในยามนี้ดูเปราะบางราวกับเครื่องเคลือบที่ร้าวไปทั้งตัว ดวงตาคู่สวยที่เคยทอประกายสดใสบัดนี้กลับเต็มไปด้วยร่องรอยของความหวาดระแวง เธอเผลอขยับตัวเข้าหาชัยธวัชโดยไม่รู้ตัว ราวกับว่าพื้นที่ข้างกายเขานั้นคือเขตปลอดอิทธิพลของปีศาจร้ายอย่างด้วง
ชัยธวัชไม่พูดยืนยันด้วยคำพูดในทันที แต่เขาเลือกที่จะบีบกระชับมือเรียวของเธอให้แน่นขึ้นจนสัมผัสได้ถึงไออุ่นที่ส่งผ่านถึงกัน ก่อนจะดึงมือนั้นมาวางแนบ
