ขอพิสูจน์ได้ไหม

ริมฝีปากเบียดเสียดไปมา เสียงแลกเปลี่ยนน้ำลายดังขึ้นอย่างน่าอายเขาเองก็ไม่รู้ว่าตนเองรู้สึกยังไงกันแน่ นี่อาจจะเป็นครั้งแรกที่ทั้งคู่แนบชิดกันโดยไม่มีฤทธิ์แอลกอฮอล์เข้ามาเกี่ยว “...” เจตผละตัวเองออกจากริมฝีปากนุ่มอย่างอ่อยอิ่งจนเห็นสายใยน้ำสีใสบางๆ เชื่อมระหว่างทั้งสองคน ทั้งคู่ตกอยู่ในความเงียบจนได้ยินเสียงลมหายใจ “กูก็ไม่รู้ว่ะพาย” เจตตอบกลับด้วยสายตาสับสน “แล้วมึงรู้สึกยังไง” พายอาร์เองก็หาคำตอบให้ตัวเองไม่ได้เช่นกันแต่อย่างน้อยเธอก็อยากเข้าใจความคิดของเพื่อนสนิทก่อน “กูรู้แค่เวลาอยู่ใกล้มึงแล้วใจกูมันเต้นแปลกๆ บางทีก็อยากจูบมึงแบบไม่มีเหตุผล เมื่อก่อนกูได้เป็นแบบนี้” “มันเป็นเพราะวันนั้นหรือเปล่า มึงแค่อยากมีเซ็กส์ ซึ่งมันไม่ได้แปลว่าต้องเป็นกู แค่มันบังเอิญเป็นกูหรือเปล่า” “ไม่อะ กูไม่ได้เป็นแบบนี้กับใครนอกจากมึง” เจตรีบปฏิเสธเพราะกลัวพายอาร์เข้าใจผิด เขารู้ว่ามันไม่ได้เกิดขึ้