ไม่ต้องขนาดนี้ก็ได้ไหม

พายอาร์แทบจะเครซี่ หลังจากผ่านคืนประหลาดนั้นเป็นต้นมา เจตตามติดเธอยิ่งกว่าเงา แถมยังชอบทำเหมือนมีหูกระดิกหางกระดิกในเวลาที่คุยกัน จนต้องขอร้องให้อีกฝ่ายเลิกแปลก “วันนี้จะไปดูหนังกับพวกไอ้แก้วมัน จองไว้แล้ว ไม่ต้องตามมานะ” พายอาร์พูดกับเจตหลังจากที่อาจารย์เดินออกห้องเรียนไปแล้ว หนังที่ว่านี้ก็ไปตอบตกลงจองตอนที่โมโหเพื่อนโง่เมื่อสัปดาห์ก่อนนั่นแหละ “อ้าว อ่า อื้ม โอเค” เธอเหลือบไปมอง เพราะคาดไว้ว่าอีกคนจะต้องงอแงแล้วขอตามไปด้วยจนได้ ทว่าภาพที่เห็นคือเจตเก็บของเสร็จเรียบร้อย แล้วพยักหน้าอย่างเข้าใจแทน “ไม่งอแงแน่นะ” คนตัวเล็กถามย้ำอีกรอบเพื่อความแน่ใจ “อื้อ รู้แล้วน่า ก็ต้องมีช่องว่างมีระยะห่างกันบ้าง ไม่งั้นจะกลายเป็นความอึดอัดไง” เจตพูดด้วยน้ำเสียงเข้าอกเข้าใจ พร้อมทำท่าทางราวกับภูมิใจที่ได้พูดประโยคเท่ๆ ออกมา เรื่องหน้าตานั้นมั่นใจว่าสู้ได้แน่นอน แต่เขาก็ไม่รู้ว่านิสัยที่ไม่ได้แมน