"ไอ้พี่ปัณณ์" อีฟแหวใส่คนตัวสูงทันทีที่เขาวางเธอลงบนเตียง
"วันนี้เรียกผัวไอ้หลายคำแล้วนะ" ปัณณ์ว่าเสียงเข้มดุ
"ก็โกรธอยู่" เสียงหวานอ่อนลงแต่ก็ยังคงขุ่นแข็ง
"รู้ว่าโกรธ ก็ยอมให้ลงโทษแล้วไง อีฟอยากลงโทษอะไรพี่ก็เชิญ ตามที่อีฟต้องการ หรือว่าอยากให้พี่ทำให้จนกว่าอีฟจะพอใจ พี่ทำให้อีฟได้ทั้งวันทั้งคืน หรือจนกว่าอีฟจะอารมณ์ดีแล้วหายโกรธพี่เลยก็ได้ พี่พร้อมปรอเปรออีฟ" ปัณณ์กระตุกยิ้มมุมปาก พลางปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตเม็ดที่เหลือออกจนหมด แล้วถอดโยนทิ้งไปอย่างไม่ใยดี
"เย็นไว้อีฟ เย็นไว้ ก็แค่ห***มชมพู ก็แค่ซิกแพคแน่นๆ ก็แค่...อ้ายยย หยุดคิดสิอีฟ หยุดความคิดเดี๋ยวนี้ ซิกแพค นมชมพู ซิกแพค นมชมพู โอ๊ยยยย พี่ปัณณ์!! ไอ้คนขี้แกล้ง" อีฟพยายามสลัดความคิดหื่นๆ ของตัวเองออกจากหัว แต่สายตาของเธอที่จับจ้องกายแกร่งกลับฉายแววความหื่นกระหายออกมาอย่างปิดไม่มิด ก่อนจะสะบัดหน้าไปมา ยกมือขึ้นปิดหน้าปิดตาตัวเอง ไม่ย
