"ไอ้ปัณณ์ มึงทำเชี้ยไรของมึง" ปุณณ์เข้ามาดูน้องชายในช่วงเช้าของวันใหม่ หลังจากอาเจียนจนเป็นลมล้มพับไปจากอาการแพ้ท้องแทนเมีย คนเป็นแม่ก็จัดการให้น้ำเกลือ และฉีดยาเพื่อให้ได้หลับพักผ่อนอย่างเต็มที่ แต่เมื่อเปิดประตูเข้ามาก็เห็นน้องชายพยายามลงจากเตียงและดึงสายน้ำเกลือออกจนเลือดไหลออกมาจากหลังมือ ปุณณ์รีบเข้าไปรวบตัวปัณณ์ทันที
"มึงปล่อยกู กูจะไปหาอีฟ กูจะไปตามเมียกับลูกกู อุ๊บ!" ปัณณ์พูดด้วยอาการพะอืดพะอมยกมือข้างที่เลือดไหลหยดตามเรียวนิ้วขึ้นมาปิดปาก ปุณณ์รีบคว้ากระโถนที่จัดเตรียมไว้มาให้
"มึงอยากตายก่อนจะเจอเมียมึงหรือไง ...คุณแม่ครับ คุณแม่" ปุณณ์ว๊ากใส่น้องชายที่กำลังโก่งคออาเจียน ไม่มีแม้แต่เรี่ยวแรงจะเอาปัญญาที่ไหนไปตามเมียกับลูก ตอนเขาแพ้ท้องแทนนาวว่าแพ้หนักแล้ว แต่เท่าที่เห็นสภาพน้องชายในตอนนี้น่าจะหนักกว่ามาก ก่อนจะร้องเรียกคนเป็นแม่เมื่อหลังมือของปัณณ์มีเลือดไหลออกมาไม่หยุด
"ปุณณ์
