“ไอ้เชี้ยคิน” อรรถและเมฆเดินทางมาบ้านของเพื่อนรัก เมื่อได้รับสายจากแม่ของอคินขอให้พวกเขาเข้าไปอยู่เป็นเพื่อนของอคินหน่อย
“สภาพเหมือนหมา” อคินที่หลับใหลอยู่บนโซฟาของบ้าน ประตูบ้านที่ไม่ได้ปิดเปิดอ้าเอาไว้เหมือนกำลังรอใครอยู่ซึ่งพวกเขาเองก็ยังไม่ทราบสาเหตุของการทะเลาะกันของสามีภรรยาคู่นี้เท่าไหร่นัก
“หนักกว่าตอนเลิกกับข้าวฟ่างร้อยเท่า”
“เอาไงที่นี่”
“ขอสมน้ำหน้ามันก่อนได้ไหมวะ” เมฆหันหน้าไปบอกกับอรรถพร้อมกับปรายตามองเพื่อนรักที่นอนอยู่บนโซฟา อคินในวันนั้นกับอคินในวันนี้ช่างแตกต่างกันเสียไม่มี
“ก็ที่กูมาก็คิดว่าจะสำน้ำหน้ามันนี่แหละแต่ไม่คิดว่าสภาพของมันจะแย่ขนาดนี้”
“ไอ้หล่อ ได้เมียดีขนาดนี้เสือกเล่นตัวเป็นไง เมียทิ้งเหมือนหมาข้างถนน” เมฆพูดใส่อคินที่หลับอยู่ด้วยความหมั่นไส้ปนความสงสารเพื่อนจับใจ ไม่เคยเห็นอคินเสียใจหนักขนาดนี้มาก่อน
ขนาดรักครั้งแรกที่เลิกกับข้าวฟ่างก็แค่เมาสองวันแล้
