หมอเเทนพาพะเเพงขับมาอีกทางที่ไม่ใช่ทางกลับกรุ่งเทพ ไม่นานนักรถหรูก็ จอดสนิทที่ร้านกาแฟสไตล์กลาสเฮาส์ริมหน้าผาที่เห็นวิวน้ำตกไกลๆ พะแพงรีบกระโดดลงจากรถไปโพสต์ท่าท่ามกลางสวนดอกไม้ทันที
"พี่หมอแทนคะ ถ่ายรูปให้แพงหน่อย! เอาแบบเผลอๆ นะคะ"
หมอแทนหยิบไอโฟนเครื่องหรูขึ้นมา ไม่ใช่แค่ถ่ายเผลอ แต่เขากดรัวชัตเตอร์เก็บทุกอิริยาบถของเธอไว้ สายตาคมกริบมองผ่านเลนส์กล้องที่โฟกัสอยู่แค่ใบหน้าจิ้มลิ้ม เขาไม่ได้มองวิวข้างหลังเลยสักนิด เพราะสำหรับเขา วิวที่สวยที่สุดนั่งอยู่ตรงหน้าเขาแล้ว
"พี่หมอ ดูรูปหน่อยค่ะ สวยไหม?"
พะแพงวิ่งโร่เข้ามาเบียดไหล่เขาเพื่อเช็กรูป
"สวยครับ สวยจนพี่อยากเก็บไว้ดูคนเดียว ไม่อยากให้เราเอาไปโพสต์ลงโซเชียลเลย"
เขากระซิบพลางใช้นิ้วโป้งไล้พวงแก้มใสที่เริ่มขึ้นสีระเรื่อ
ระหว่างทางกลับ หมอแทนพาเธอแวะร้านอาหารไทยเรือนไม้ริมน้ำ บรรยากาศเงียบสงบจนเหมือนโลกนี้มีแค่เขาและเธอ หมอแทนตักเน
