พะแพงยืนนิ่งงันไปครู่ใหญ่ หัวใจเต้นแรงจนแทบจะทะลุออกมาข้างนอก ภาพรูปถ่ายนับร้อยในโฟลเดอร์ลับสะท้อนความจริงที่ว่า ผู้ชายตรงหน้าไม่ได้แค่รักเธอ แต่เขากลับเอา เธอเข้าไปเป็นส่วนหนึ่งของลมหายใจมาเนิ่นนาน
แทนที่จะหวาดกลัวจนสติหลุด พะแพงกลับรู้สึกถึงความร้อนผ่าวที่แล่นริ้วไปทั่วกาย ความเป็นเจ้าข้าวเจ้าของที่รุนแรงขนาดนี้กลับตอบโจทย์ความโหยหาลึกๆ ในใจเธออย่างประหลาด
เธอค่อยๆ เงยหน้าขึ้นสบตาคมกริบที่แฝงไปด้วยความคาดหวังและกดดันของหมอแทน ก่อนจะยกยิ้มที่มุมปาก รอยยิ้มที่ท้าทายไม่แพ้กัน
"ที่แท้ พี่หมอก็เป็น คนบ้า เหมือนกันสินะคะ"
พะแพงก้าวเข้าไปหาหมอแทนช้าๆ มือเล็กเอื้อมไปลูบไล้แผงอกแกร่งใต้เสื้อคลุมอาบน้ำของเขา
"สี่ปีเลยเหรอคะที่พี่แอบมองแพง เหนื่อยไหมคะที่ต้องคอยไล่พวกแมลงวันพวกนั้นออกไปจากชีวิตแพง?"
หมอแทนขมวดคิ้วเล็กน้อยด้วยความแปลกใจที่เห็นปฏิกิริยาของเธอ
"ไม่เหนื่อยครับ ถ้าผลลัพธ์มันคือกา
