(เซตวิศวะ 1 ) รุ่นพี่วิศวะคนนั้นเขาเป็นเเฟนของฉันนะ

" อิงอิงเสร็จยังลูกเดี๋ยวไปโรงเรียนสายนะ " "เสร็จเเล้วค่า..เเม่กำลังลงไปคะ " ฉันมองดูตัวเองในกระจก ในชุดนักเรียนม.ปลาย ถักเปีย ปล่อยปอยผมลงมาเล็กน้อยผูกโบว์ของโรงเรียนสีขาว " สวยเหมือนกันนะเนี่ยเรา !! " ชมตัวเองไว้ก่อน อิ อิ วันนี้เปิดวันเปิดเทอมใหม่ ฉันขึ้นม.4เเล้วหลังจากปิดภาคเรียนมาหลายอาทิตย์ นอนอยู่บ้านจนเบื่อเเล้ว จะได้เจอเพื่อนซักที " อิงอิง ทานข้าวก่อนสิลูก ไม่ต้องรีบหรอกโรงเรียนอยู่ไกล้เเค่นี้เอง" " คะเเม่ " ฉันนั่งลงข้างๆเเม่ ป้าเเม่บ้านยกชามข้าวต้มมาให้ ส่วคุณพ่อนั่งดื่มกาเเฟอยู่หัวโต้ะ " ขอบคุณคะป้านวล " "วันนี้คุณหนูอิงอิงใส่ชุดนี้น่ารักมากเลยคะ" . ป้านวลเเม่บ้านคนเก่าเเก่ของที่นี่ เอ่ยชมฉัน " ชมเเต่ป้านวลหรอคะ พ่อกับเเม่ไม่เห็นชมอิงบ้างเลย" -_- " ลูกสาวเเม่สวยที่สุดอยู่เเล้วจ้ะ " " เเล้วคุณพ่อหล่ะคะ ลูกสาวคุณพ่อสวยมั้ยคะ?? " เธอหันไปอ้อนผู้เป็นบิดา "สวยที่สุดครับ สวยเเบบนี้ต้องมีหนุ่มๆจีบลูกสาวพ่อเยอะเเน่ๆ " " อิงไม่ชอบให้ใครมาจีบคะ เเต่ถ้าอิงชอบใคร อิงจะไปจีบเค้าเอง " อิงอิงยิ้มให้กับผู้เป็นพ่อที่ได้เเต่นั่งส่ายหัวกับคำพูดลูกสาวตัวเอง " อิงไปก่อนนะคะ สวัสดีคะคุณพ่อคุณเเม่ " ฉันยกมือไหว้เเม่เเล้วก็หยิบหมวกกันน้อคสีชมพูที่วางหน้าประตูบ้านออกมาสวมใส่ก่อนจะคร่อมรถมอเตอร์ไซต์ จีออโน่สีขาวคันโปรดไปโรงเรียนที่อยู่ไม่ไกลนัก อุ้ย... !! ลืมเเนะนำตัว สวัสดีคะ อิงอิง อัญญารัตน์ อายุ16ปี เรียนม.สี่ เป็นลูกสาวคนเดียวของพ่อ กวิน เเละ เเม่ขนมผิง ขับรถดีๆหล่ะลูก.. เสียงเเม่กำชับฉันดังออกมาด้วยความเป็นห่วง.. ค่าไปเเล้วค่า .. บรื้นน.~ ใช้เวลาประมาณสิบห้านาทีก็มาถึงโรงเรียน ฉันขับรถเข้าไปจอดให้เรียบร้อย ก่อนจะจัดเเจงชุดตัวเองให้ดูดี เเล้วเดินออกมา พลั่ก...!! โอ้ย.. ฉันเดินชนกลับใครเข้าไม่รู้ล้มไปกองกับพื้นเจ็บใช้ได้เลย รีบไปไหนของเขาเนี้ย.. " ขอโทษครับ น้องลุกไหวไหมครับ ?? " รุ่นพี่คนนั้นส่งมือมาให้จับ อ่า.. คนที่ชนฉันคือ พี่สายธาร ประธานนักเรียนนี่เอง ใช่เเล้ว คนนี้หล่ะ ที่ฉันเเอบชอบมานานมาก ฉันไม่รอช้า รีบจับมือพี่สายธารให้เขาดึงฉันลุกขึ้น จัดการปัดฝุ่นที่เลอะกระโปรงออก พี่เขามองฉันอย่างสำรวจว่ามีเเผลตรงไหนบ้าง "เข่าเราถลอกนี่ พี่พาไปทำเเผล" "ไม่เป็นไรคะเเผงเเค่นี่เองอิงไม่เจ็บหรอกคะ เดี๋ยวค่อไปหาพลาสเตอร์มาเเปะ. อิงไปก่อนนะคะเดี๋ยวเพื่อนจะรอ.. . ฉันรีบกึ่งเกินกึ่งวิ่งไปทางที่ไม้หินก่อนที่ประจำของฉันกับเพื่อนไม่ได้หันกลับไปมองพี่เขาอีก . ....อิงอิงทางนี้ เสียงเรียกของน้ำฝนดังขึ้น ฉันหันไปมองเห็นน้ำฝนเเละพราวฟ้านั่งอยู่จึงรีบเดินเข้าไป "อิงอิงทำไมกระโปรงเเกเลอะเเบบนี้" พราวฟ้าช่างสังเกตุ. ถามขึ้นด้วยความตกใจ "เออ.ใช่ เเกไปฟัดกับใครมา " ดูน้ำฝนมันถามเข้า " ฉันเดินชนกับพาสายธารมา หน้าโรงจอดรถอะ" ว้ายย.. "พี่สายธารประธานนักเรียนอะหรอ " ดูดูยัยพร้าวฟ้าหน้าตาตื่น " ใช่ เนี่ยเข่าถลอกนิดนึง พี่เขาจะพาฉันไปทำเเผลเเต่ฉันไม่ไป " ~ อิงอิงเเกทำไมไม่ยอมไปย่ะถ้าเป็นฉันนะเเกล้งลุกไม่ขึ้นให้พี่เขาพาไปเเล้ว ~~ "ไม่อ่ะ ก็มันไม่ได้เจ็บจริงๆนิ " ฉันไม่ได้เจ็บอะไรมากเลยไม่ไปทำเเผลเเต่ก็อกไม่ได้ที่จะคิดตามคำพูดของพราวฟ้า เสียดายอะ รู้งี้ให้พี่เขาประคองไปห้องพยาบาลก่อนก็ดี จะแปดโมงเเล้วไปเข้าเเถวกันเถอะ ฉันตัดบท ลุกขึ้นเดินเขยกๆ ไปทางสนามเพื่อทำกิจกรรมหน้าเสาธงร่วมกับคนอื่นๆ . วันนี้เปิดเรียนวันเเรกก็ไม่มีเรียนอะไร ครูให้ไปเลือกชมรมที่สนใจกัน ฉันเหลือบไปเห็นพี่สายธารกับเพื่อนๆของเขาอยู่ชมรมฟุตบอลกำลังเเจกใบสมัครให้น้องๆอยู่ ฉันเลย ตัดสินใจเข้าชมรมเชียร์หลีดเดอร์จะได้ตามไปเชียร์พี่สายธารเวลาเเข่ง "ยัยน้ำฝน ยัยพราวฟ้า เข้าชมรมเชียร์หลีดเดอร์กัน" ฉันลากเพื่อนๆ สองคนมาทางชมรมเชียร์ที่มีรุ่นพี่กำลังเเจกใบสมัครเเละคัดตัวน้องๆอยู่ " แกไม่เอาฉันไม่อยากเป็นเชียร์ เต้นไม่เป็นฉันไปเข้าชมรมอื่นได้ป่ะ " ยัยน้ำฝนที่ไม่ชอบอะไรเเบบนี้ซักเท่าไหร่เพราะเธอออกจะเเก่นๆ ลุยๆ " งั้นฉันไปสมัครกับพราวฟ้าละกันเธอโอเคไหม ? พราวฟ้า " อิงอิงหันไปถามเพื่อนสาว ฉันโอเคอยากลองเป็นเชียร์อยู่เหมือนกัน!! " เอาหล่ะคะน้องๆที่มาสมัครเชียร์หลีดเดอร์พรุ่งนี้จะมีการคัดตัวที่ห้องชมรมเชียร์หลังเลิกเรียน ให้ใส่ชุดพละมานะคะ " รุ่นพี่ม.หกประธานชมรมเชียร์เเจ้งเสียงดังฟังชัด เย็นวันนั้นฉันเเยกย้ายกับน้ำฝนเเละพราวฟ้า กลับบ้าน ขณะที่ฉันกำลังจะเอารถออกเจอพี่สายธารยืนพิงรถบิ้กไบต์ คันใหญ่ของเขาอยู่ " น้องว่างไหมครับ. ?? พอดีพี่อยากเลี้ยงน้ำขอโทษเราที่ชนเมื่อเช้า " อ่า .. โอกาศมาเเล้วยัยอิงจะรอไรหล่ะ "ว่างคะ ร้านไหนพี่ขับนำไปเลย " " ร้าน Tea timeเปิดใหม่ หน้าโรงเรียนครับ น้องรู้จักไหม" อ๋อ..อิงเห็นเเล้วคะเมื่อเช้าเจอกันที่ร้านเลยก็ได้คะ พี่สายธารพยักหน้า เเล้วหยิบหมวกกันน้อคมาใส่ ก่อนจะขึ้นคร่อมบิ้กไบต์คันใหญ่ของเขา ขับออกไปเสียงดังลั่น ส่วนอิงอิงก็หยิบหมวกกันน้อคสีชมพูใบโปรดของเธอขึ้นมาคาด เเล้วขับตามไปติดๆ ใช้เวลาประมาณห้านาทีก็มาถึงร้านTea time เห็นพี่สายธารจอดรถยืนคอยเธออยู่ เธอจอดรถลงข้างๆรถเขา "รถสวยดีนะ " หือ..พี่สายธารชมรถอิงหรอคะ ?? " อืม ฉันเริ่มจะเบื่อเจ้ายักบิ้กไบต์นี่ละ อยากลองขับจีออโน่ดูบ้าง!! " ระวังน้องน้อยใจสตาร์ทไม่ติดเอานะคะ " ฉันพูดด้วยท่าทางติดตลก พี่สายธารหันมายิ้มบางๆให้ฉันก่อนจะเดินนำเข้าไปในร้าน คาเฟ่นี้ น่านั่งมาก ตกเเต่งได้เอาใจวัยรุ่นสุดๆวันหลังต้องชวนยัยน้ำฝนยัยพราวฟ้ามั่งบ้างเเล้ว รับอะไรดีคะ? เสียงพนักงานเดินมารับออดอร์ "อเมริกาโน่ไม่หวานครับ " น้องเอาอะไร?? พี่สายธารหันไปบอกพนักงาน เเล้วหันกลับมาถามเธอ " เอาชานมไข่มุกวิปครีมคะ หวานๆ" หึ ทานเเบบนี้ระวังอ้วนเอานะครับ .. " ไม่อ้วนคะ อิงก็ทานเเบบนี้ตลอด อิงชอบ " เราสองคนนั่งเล่นโทรศัพท์คอยน้ำไม่นานก็มา ฉันรีบหยิบเเก้วชานมขึ้นมาดูดคำใหญ่ เคี้ยวไข่มุกจนเเก้มตุ่ย " อื้ม.. อร่อยมากเลยคะพี่สายธาร "