บทที่ 73

1415 คำ

"ก็กำลังคุยเรื่องงานเลี้ยงฉลองสมรสของเราสองคนไง" "อะไรนะครับพ่อ?" "ท่านประธานคะ" งามพร้อมที่กำลังนั่งคุยกับท่านอยู่ไม่คิดว่าท่านจะพูดเรื่องนี้ด้วยซ้ำ แถมเขายังเข้ามาได้จังหวะด้วย โอ๊ยจะคิดว่าเราเป็นคนมาขอร้องให้จัดงานไหมเนี่ย "ยังจะเรียกท่านประธานอยู่อีก เราเป็นลูกสะใภ้คนโตของพ่อแล้วนะ" "เอ่อ.." ตายต้องตายแน่ๆ เลย แล้วเขาจะคิดว่าเราเป็นคนยังไงเนี่ย "เรื่องนี้เดี๋ยวผมจัดการเองครับ งานเมื่อวานทำเสร็จหรือยัง" ประโยคต่อมาดวงตาคมตวัดมองมาที่เธอ "ยังค่ะ" "วันนี้ต้องใช้งานชิ้นนั้นไปคุยกับลูกค้า" "ฉันจะรีบทำให้ค่ะ" "ทำไมไม่ใช้เลขาทำล่ะ จะให้น้องทำทำไม" "เธออยากเข้ามาทำงานเองนี่ครับ ผมขอตัวก่อนนะครับพ่อ" ก่อนจะออกไปเขาปรายหางตามองมาดูเธออีกครั้ง งามพร้อมเลยขออนุญาตท่านแล้วก็เดินตามหลังขุนไกรออกไป "ไอ้ลูกคนนี้จะวางมาดไปถึงไหน ตัวเองเป็นคนรบเร้าอยากแต่งงานเอง" แต่ท่านก็ดีใจที่ลูกชายลืมผู้ห

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม