"หึหึหึ ฮ่าาา" เสียงกลั้นขำไม่อยู่จนหัวเราะออกมา
งามพร้อมที่ขอนั่งพักก่อนเพราะเดินรับแขกจนขาแทบจะยืนไม่ไหวอยู่แล้ว ได้ยินเสียงหัวเราะเลยหันกลับไปมอง
"น่าสงสาร ได้ผู้ชายไปก็ได้แค่ตัวแต่หัวใจของเขามีคนเอาไปก่อนแล้ว"
"?" พอได้ยินคำพูดนั้นก็รู้ได้ในทันทีว่ากระต่ายคงไปรู้เรื่องอะไรมา
"เวรกรรมกำลังทำงาน ฉันไม่คิดว่าแกกับแม่จะได้รับผลกรรมเร็วขนาดนี้"
"คุณหมายความว่ายังไง"
"ก็ที่แม่เธอเป็นเมียน้อยพ่อฉันไง จะได้รู้สักทีว่าเมียหลวงระทมทุกข์หัวใจแค่ไหน"
"นั่นมันเรื่องของผู้ใหญ่"
"แกเป็นลูกก็ต้องรับผลกรรมไป"
งามพร้อมที่เพิ่งจะนั่งพักเลยลุกขึ้นไม่อยากได้ยินอะไรอีกแล้ว
"เดี๋ยวก่อนสิ เมียเก่าเขามาร่วมงานขนาดนี้แกจะไม่ทักทายเมียเขาหน่อยเหรอ"
"ถ้าไม่รู้อะไรก็อย่ามาเผือก"
"แกกล้าใช้คำพูดแบบนี้กับฉันเลยเหรออีลูกเมียน้อย!"
"ฉันว่าถ้าขี้อิจฉาขนาดนั้นก็ออกจากงานไปเถอะ"
"นี่มึง!!" งามพร้อมไม่อยู่ฟ
