บทที่ 112

1890 คำ

บำเรอรักวิศวะร้าย บทที่ 112 ตอนจบชาละวัน เสน่หามาแจ้งแม่ว่าเธอจะจัดงานแต่งอยากให้แม่ไปร่วมงานด้วยถึงยังไงนางก็คือแม่ผู้ให้กำเนิด "ยังคิดถึงแม่คนนี้อยู่อีกเหรอ" "แม่คะ" "เอาเถอะงานแต่งของลูกยังไงแม่ก็ต้องไป" "เสน่ห์จะให้รถมารับแม่นะคะ" "แม่ไปเองได้ แค่บอกมาว่าจัดอยู่โรงแรมไหน" หลังจากที่แจ้งเรื่องงานแต่งให้แม่รับรู้แล้วชาละวันก็พาเธอออกมา ตอนนี้แม่ของเธอยังคงอยู่บ้านหลังเดิมที่เขาให้อาศัย ถึงยังไงนางก็เป็นแม่ของหญิงคนรักเขาเลยยกบ้านหลังนี้ให้นางอาศัยอยู่ เสน่หาไม่อยากเปรียบเทียบเลยระหว่างแม่ของเธอกับแม่สามีมันคนละเรื่องกันเลย แต่โชคดีแล้วที่เธอเจอแม่สามีที่ดีแบบนี้ จะได้ไม่ต้องทุกข์ใจเหมือนตอนอยู่กับแม่ของตัวเอง กลับมาถึงบ้านก็มีโทรศัพท์โทรเข้ามาเครื่องของชาละวัน "มีอะไรคะ" หลังจากที่เขาวางสายเธอถึงได้ถาม "ไม่มีอะไรหรอก" "ไม่มีแล้วพวกเขาโทรมาทำไม" เพราะเธอรู้ว่าเป็นใครที่โทรมา

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม