บทที่ 127

1473 คำ

กลับมาบ้านก็ไม่เห็นเธอ​ ต้นข้าวเลยรีบวิ่งไปดูที่บ้านของตากับยาย "มาทำอะไรอยู่นี่" "ยายเรียกหนูนามายกกับข้าวไปเองแหละ" เห็นฝ่ายหญิงไม่ตอบคนเป็นยายเลยตอบหลานชายแทน "เดี๋ยวฉันยกเอง" ต้นข้าวเดินไปรับตะกร้าที่ยายเอาอาหารใส่ไว้ในนั้นจากมือของเธอ ปรารถนาเดินตามหลังเขามาเงียบๆ เงียบมากจนต้นข้าวต้องหันกลับไปมองอีกรอบว่าเธอเดินตามมาไหม "กินข้าวเลยไหม" เวลานี้ก็เย็นมากแล้ว ทุ่งนาแถวนี้ถ้าตะวันตกดินก็จะมองไม่ค่อยเห็นอะไรแล้ว "ค่ะ" เวลานี้ไม่อยากจะคุยกับเขาด้วยซ้ำ ไม่ชอบเลยที่เขาทำรุนแรงด้วย "แกงอ่อมปลาสวาย ของโปรดเลยนะเนี่ย" เขาเคยให้แม่บ้านทำให้ทาน​ แต่รสชาติไม่เหมือนที่ยายทำเลย ปรารถนาไม่รู้จักหรอกว่าแกงอ่อมปลาสวายคืออะไร พอเห็นเขานำมาใส่ถ้วยเธอเลยลองชิมดู ทานดูก็รู้สึกว่ามันถึงเครื่องดีมาก ตอนที่ตักชิ้นปลามาทานก็รู้สึกละมุนลิ้น สัมผัสถึงสมุนไพรไทยในแกงอ่อมนี้ เธอเลยลองเขี่ยๆ ดูว่าคุณยายใส่อ

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม