วันต่อมา.. เย็นนี้จะไปออกงานกับพ่อเสน่หาเลยชวนงามพร้อมไปซื้อชุดใหม่ เพราะชุดเดิมที่ชาละวันซื้อให้เธอไม่ได้นำกลับมาด้วย
"ทำไมเข้าร้านแพงจัง" ถึงแม้พ่อของงามพร้อมจะมีฐานะแต่ท่านก็ไม่ได้ให้เงินใช้ฟุ่มเฟือย ไม่สิ ต้องผ่านความยินยอมของแม่ใหญ่ก่อนถึงจะมอบเงินให้เธอกับแม่ได้ แค่งานที่แม่ทำก็พอได้ใช้จ่ายไปวันๆ โชคดีที่ค่าเล่าเรียนพ่อเป็นคนรับผิดชอบ
"ฉันออกให้"
"แต่มันก็ยังแพงอยู่ดีเราไปร้านธรรมดาเถอะ"
"ตอนนี้ฉันมีเงินแล้ว ขอให้ฉันได้ตอบแทนอะไรเธอบ้างนะ" ตอนที่เธอลำบากงามพร้อมก็ไม่ได้ทิ้งไปไหน มองไม่เห็นอนาคตด้วยซ้ำว่าเธอจะกลับมาอยู่ในฐานะเดิมได้ไหมแต่เพื่อนก็ช่วยเต็มที่ เธอเลยอยากตอบแทนความดีของเพื่อนบ้าง
หลังจากที่จ่ายค่าชุดกระเป๋า รองเท้ารวมไปถึงเครื่องประดับที่เข้ากับชุดแล้ว เสน่หาก็พางามพร้อมมาทานข้าวร้านอาหารที่มีระดับในห้างสรรพสินค้าแห่งนั้น
"ฉันดีใจกับแกนะที่กลับมาเป็นเหมือนเดิมได้"
