บทที่ 66

1445 คำ

คุณานนท์มองหาลูกสาวแต่ก็ไม่เจอ ตอนที่กำลังจะเดินออกไปตามหาลูก ไชยเชษฐ์ก็เข้ามาขอคุยด้วย "มีอะไรก็รีบพูดมา" "ฉันต้องขอโทษนาย.." "ไม่ต้องแล้ว" "ฉันจะขอโทษจนกว่านายจะอภัยให้" "ฉันก็บอกไปแล้วไงว่ามันคงเป็นเวรกรรมที่ฉันต้องชดใช้" "เรากลับมาเป็นเพื่อนกันเหมือนเดิมได้ไหม" "ฉันกำลังตามหาลูกสาวอยู่" คุณานนท์เสียความรู้สึกกับเรื่องนี้มาก ถึงแม้ปากจะบอกว่าให้อภัยแต่ใจก็ยังคงฝังลึก ถ้าจะให้มองหน้ากันเหมือนเดิมคงเป็นไปไม่ได้แล้ว "สงสัยเด็กๆ ไปชมวิวแม่น้ำเจ้าพระยา" "ถ้างั้นฉันจะกลับก่อน" "ไม่อยู่ต่ออีกหน่อยล่ะ" "อยากกลับไปพักผ่อน" คุณานนท์ส่งข้อความบอกลูกสาวไว้ว่าจะกลับบ้านก่อน "จะโทษเราฝ่ายเดียวก็ไม่ได้ คุณก็อย่าโทษตัวเองมากนักสิคะ" สามีบ่นให้ฟังแทบจะทุกวัน ช่อฟ้าก็เป็นห่วงความรู้สึกของสามีไม่ต่างกัน "แล้วนี่เด็กๆ ไปไหนหมด" มองดูลูกชายทั้งสองก็ไม่เห็นอยู่ในงานแล้ว "คงกลับไปแล้วมั้งคะ"

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม