"ไม่ต้องหรอกเดี๋ยวชุดเราก็เปื้อน" ตอนที่ภาคภูมิจะยกล้ออะไหล่ลงมาเสน่หาเดินเข้าไปกำลังจะช่วยยก
"แต่มันหนักนะคะ"
"จะหนักแค่ไหนเชียว เราขยับออกไปก่อน"
"ขอบคุณรุ่นพี่มากค่ะ"
"ไว้ทำให้เสร็จแล้วค่อยขอบคุณทีเดียว" แค่ยกล้อลงมาเธอก็ขอบคุณไม่รู้กี่ครั้งแล้ว
เสน่หายังคงยืนให้กำลังใจอยู่ใกล้ๆ แต่ตอนถอดน๊อตออกก็ลำบากหน่อยเพราะมันแน่นเลย
"วันนี้กูขอบายนะ กูยังไม่ทบทวนบทเรียนเลย"
"เฮ้ยไอ้คล้าวมึงจะขอบายได้ยังไงนานๆ ทีเสี่ยชาจะชวนเพื่อนไปดื่ม"
"พวกมึงเอาพลังงานมาจากไหนกันวะ"
"เถอะน่าพรุ่งนี้ก็วันหยุดแล้ว ทบทวนบทเรียนเย็นวันอาทิตย์ก็ได้" เดินตามกันมาอยู่ดีๆ ชาละวันก็รีบสาวเท้าเดินไปอย่างเร็ว จนเพื่อนๆ ที่คุยกันอยู่หันมองไปและก็รีบเดินตาม
"ทำอะไร" เขามองมาเห็นแต่ไกลว่ามีผู้ชายยกล้อรถของเธอขึ้นไว้กระโปรงด้านหลัง
"ขอบคุณรุ่นพี่มากนะคะ ถ้าไม่ได้รุ่นพี่แย่เลย" เธอไม่ได้ตอบคนที่ถามหรอก แต่เธอหันไปข
