ตุ๊บ! ตุ๊บ!! "กรี๊ดด" สาวๆ ที่ยืนมุงอยู่ต่างก็กรี๊ดด้วยความตกใจ
"หยุด!" หลายคนก็เข้ามาช่วยห้าม แต่ก็ไม่กล้าเข้ามาใกล้มากกลัวถูกลูกหลงแม้แต่อาจารย์
"ทางนั้นเกิดอะไรขึ้น?" เสน่หาและงามพร้อมลงมาทานข้าวพอดีเห็นคนกำลังมุงกันเป็นกลุ่มใหญ่เลย
"ก็วิศวะน่ะสิกำลังต่อยกับบริหาร"
"วิศวะ?" คนแรกที่เสน่หาคิดเห็นหน้าได้ก็คือชาละวัน เธอเลยรีบวิ่งเข้าไปในฝูงชนกลุ่มนั้น "หยุดนะ!" ฝ่าฝูงชนเข้ามาก็เป็นแบบที่คิดจริงๆ
"เสน่หาหลบออกมาก่อน" งามพร้อมกลัวเพื่อนถูกลูกหลง
"ฉันบอกให้หยุดไง" ทีแรกเธอคิดว่าเขาต่อยตีกับรุ่นพี่ภาคภูมิ พอมองดีๆ กลับไม่ใช่
"โอ๊ยย กูจะฟ้องมึง!" คนที่ถูกกระทืบลุกขึ้นมาได้ก็ชี้หน้า ชาละวันกำลังจะเดินเข้ามาซ้ำแต่เสน่หาเข้ามาขวางไว้ก่อน
"คุณทำอะไร" เธอคิดว่าเขาคงโมโหเรื่องที่ถูกถ่ายภาพได้แน่เลย จะให้โมโหแค่ไหนก็ไม่น่าลงไม้ลงมือแบบนี้
"ถอยออกไป!" แววตาเขาที่จ้องมองมามันน่ากลัวมาก แต่ที่เ
