บทที่ 50

1542 คำ

"แกอย่าคิดมากนะ คนเราทุกคนก็ต้องมีอดีตกันบ้าง ที่พวกรุ่นพี่พูดมาคงเป็นเรื่องก่อนที่เราจะเข้าเรียนด้วยซ้ำ" "รีบกินเถอะน่าจะได้เข้าสอบ" "แกไม่คิดอะไรฉันก็ดีใจแล้วล่ะ" "ฉันจะคิดตอนที่แกพูดนี่แหละ" "อ้าวเหรอ" ไม่คิดว่าเพื่อนจะเข้มแข็งได้ขนาดนี้ถ้าเป็นเธอคงรับไม่ไหวหรอก เย็นของวันนั้นที่ร้านอาหารไม่ไกลจากมหาวิทยาลัย เสน่หาบอกว่าจะเลี้ยงเพื่อนเธอเลยชวนมาทานอาหารก่อนกลับบ้าน "คิดว่าแกพูดเล่นพาฉันมาเลี้ยงจริงเหรอ" "แต่ร้านก็ไม่ได้หรูมากนะ ร้านพวกนั้นวันนี้ถูกจองเต็มหมดเลย" "ก็มันเป็นวันสำคัญนี่คนมีคู่ก็อยากพาแฟนไปดินเนอร์" พูดออกไปแล้วถึงนึกได้ว่ามันจะไปกระทบจิตใจเพื่อนอีกหรือเปล่า งามพร้อมเลยชวนพูดไปถึงเรื่องอื่น "พรุ่งนี้เราเจอกันที่บริษัทเลยใช่ไหม" รอคำตอบอยู่ครู่หนึ่งงามพร้อมถึงได้ถามเพื่อนอีกรอบ "แกว่าอะไรนะ" "พรุ่งนี้เราเจอกันที่บริษัทใช่ไหม" ดูภายนอกเหมือนเสน่หาจะไม่คิดอะไรแต่จร

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม