บทที่ 211

1420 คำ

"ลงมาเลยนะ!" ต้นหยกจอดรถในช่องให้จอดของโรงแรมม่านรูด แล้วรีบลงจากรถเดินอ้อมไปกลัวว่าเขาจะอาเจียนใส่รถก่อน "พี่คะ" เธอกำลังจะหันไปขอความช่วยเหลือให้พนักงานของที่นี่ช่วยพาเขาเข้าไปในห้องก่อน แต่พนักงานรูดม่านปิดแล้วก็หายไปไหนไม่รู้ ต้นหยกเลยต้องเป็นคนแบกเขามาเปิดห้องเอง "คนอะไรตัวหนักก็หนัก" เข้ามาถึงในห้องกำลังจะพาตรงไปที่ห้องน้ำแต่ตัวเขาหนักเกินเธอเลยทิ้งลงบนเตียงก่อน ตอนที่ทิ้งเขาลงไปบนเตียงร่างของเธอก็กระเด็นล้มลงไปบนเตียงด้วย "อุ๊ย ปล่อยนะ!" แต่พอจะลุกขึ้นก็ถูกคิมหันต์โอบกอดไว้แน่น งับ! ในเมื่อเขาไม่ยอมปล่อยเธอเลยกัดลงไปหัวไหล่ตรงที่อยู่ใกล้ที่สุด "โอ๊ย" คนที่ร้องโอ๊ยไม่ใช่คิมหันต์หรอกแต่เป็นคนที่กัดเขา พอเขี้ยวของเธอจมลงไปในเนื้อคิมหันต์ก็จับตัวเธอกดลงข้างล่างโดยมีเขาขึ้นคร่อม "ปล่อยนะพี่คิมหันต์ เมาจริงไหมเนี่ย" นอกจากจะไม่ปล่อยแล้วคิมหันต์ยังฝังจมูกลงกับซอกคอแล้วสูดดมพร้อมดูดดึง

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม