ต้นข้าวขับรถกลับมาจนถึงบ้านตากับยายโดยที่ทุกคนไม่ได้พูดคุยอะไรกันอีก วาสนาไม่กล้าให้คนอื่นมาเดือดร้อนหรือมารับผิดชอบการกระทำของเธอหรอก แต่เธอก็นับถือน้ำใจผู้ชายคนนี้ คนแปลกหน้าที่ไม่เคยรู้จักกันมาก่อนยังมีความคิดจะรับผิดชอบเด็ก แต่กับพ่อของลูกแท้ๆ ไม่พูดอะไรออกมาเลยสักคำ
กลับมาถึงยายก็มองเห็นความแปลกๆ ของเด็กๆ เลยถามเรื่องไปทำธุระเป็นยังไงบ้าง
ปรารถนาไม่อยากให้ยายต้องมาคิดมากด้วยเลยไม่ได้เล่าให้ฟังแค่บอกว่าทุกอย่างเป็นไปได้ด้วยดี ตอนนี้ยังไม่ค่ำปรารถนาเลยขอไปที่กระท่อมอยากไปดูแปลงผักและกระท่อมว่าตอนนี้เป็นยังไงบ้าง วาสนาเลยเดินตามน้องออกไปเพราะเคยได้ยินปรารถนาคุยกับแม่ว่าน้องปลูกผักไว้ที่กระท่อม
"พี่นึกว่าจะเป็นกระท่อมเล็กๆ นี่หลังใหญ่เลยนะ"
"ใช่ค่ะ ได้ยินเขาเรียกว่ากระท่อมนาเลยเรียกตาม"
ปรารถนาเลยชวนพี่สาวไปดูแปลงผักที่เธอเคยปลูก ตอนนี้ผักแก่หมดแล้วแถมไม่มีใครมาดูแล และไม่มีใครมาเก็บ
