บทที่ 197

1630 คำ

"แล้วเรื่องของเด็กทั้งสองล่ะครับ" จะไม่ถามก็ไม่ได้เพราะนี่คืออนาคตของลูกสาวเขาทั้งคน "แล้วเราคิดว่าจะทำยังไงล่ะ" ปู่ยังไม่มีสิทธิ์เท่าพ่อกับแม่ อันนี้คงต้องให้พ่อกับแม่เป็นคนตัดสินใจร่วมกับเจ้าตัวเองแล้วล่ะ "ต้นหยกยังเด็กมาก ผมอยากให้สนใจการเรียนมากกว่าครับ ถ้ามีความรู้จะได้ดูแลตัวเองได้" ยังไงพ่อกับแม่ก็ไม่ได้อยู่ค้ำฟ้าแต่ถ้าลูกมีความรู้มันคือวัคซีนที่ดีเลย "ก็เอาตามที่ลูกเห็นสมควรนั่นแหละ" สำราญก็เห็นฝ่ายชาย เอางานเอาการอยู่หรอก แถมปกป้องหลานสาวได้ แต่ถ้าเด็กทั้งสองจะคู่กันแล้วก็คงไม่แคล้วกันอยู่ดี อยากให้พวกเขาได้หาประสบการณ์ให้มากกว่านี้ก่อนที่จะมาตกลงปลงใจใช้ชีวิตร่วมกัน มาถึงบริษัทคิมหันต์ก็ชวนเธอขึ้นไปทานของว่างก่อน และต้นหยกก็ไม่ได้ปฏิเสธ "เอาขนมและเครื่องดื่มมาให้คุณหยกหน่อยนะ" "ค่ะ" เข้ามาในห้องคิมหันต์ก็พาเธอไปนั่งรออยู่โซฟารับแขกก่อน "ใกล้เปิดเทอมแล้ว.." เธอกำลังจะถามเร

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม