บทที่ 175

1676 คำ

"ฝึกงานวันแรกเป็นยังไงบ้างลูก" ทุกคนตื่นเต้นมากเพราะเป็นครั้งแรกที่ต้นข้าวทำงาน ถึงจะเป็นแค่การฝึกงานก็เถอะ "จะเป็นยังไงล่ะครับแม่ แล้วนี่ไม่มีอะไรทำกันหรือครับ" เหมือนทุกคนตั้งใจรอเขากลับบ้าน ต้นข้าวเลยพูดไปตามประสาของเขา "ก็แม่น่ะสิตื่นเต้นที่พี่ทำงานสักที" ประโยคนี้ต้นหยกเป็นคนพูดให้พี่ชาย จะว่าให้น้องกลับก็ไม่ได้เพราะน้องไปทำงานที่สำนักงานนักสืบของคุณลุงมกราอยู่บ่อยๆ ส่วนตัวเองนะหรือนอกจากเรียนแล้วก็เที่ยวเตร่เมาหัวราน้ำไปวันๆ "มัวแต่พูดมากกันอยู่ได้หิวข้าวแล้วครับ" "งั้นเดี๋ยวแม่ให้คนตั้งโต๊ะให้" เขาเดินไปนั่งรอทานข้าวก็มีแค่แม่กับน้องสาวส่วนเธอไม่ได้มานั่งด้วยหรอก ต้นข้าวเลยถามว่าไม่กินข้าวเหรอ "น้องทานแล้วล่ะ" คนที่ตอบก็คือแม่ "ไม่คิดจะรอกันเลยหรือไง" อุตส่าห์บอกคนที่ทำงานว่ามีคนรอทานข้าวอยู่ที่บ้าน แต่คนที่บ้านกลับทานข้าวไปก่อนแล้ว ได้ยินคำพูดของต้นข้าวมิลานเลยหันไปมองหน้า

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม