บทที่ 208

1322 คำ

"อุ้ยพี่จะทำอะไร" หญิงสาวดันตัวชายหนุ่มให้ขยับออกเพราะนี่มันห้องทำงาน "ลงโทษคนดื้อไง" "ดื้อที่ไหนคะ" "ห้ามโพสต์นุ่งน้อยห่มน้อยแบบนี้ลงโซเชียลอีก" "ผู้หญิงเขาก็อยากจะโพสต์บ้าง" "ตัวเองมีเจ้าของแล้วนะ" "ขอนิดเดียวก็ไม่ได้เหรอคะ" ปัญหาแรกเริ่มจะมาเลย เพราะเธอเพิ่งเป็นสาวเต็มตัวก็อยากมีโมเม้นท์ลงมุมเซ็กซี่ให้คนเข้ามาชื่นชมหุ่นที่เพียรพยายามรักษามา "พี่หวง" จบการเจรจาริมฝีปากหนาก็ฝังจูบลง ต้นหยกเลยปล่อยให้เขาจูบคิดว่าคงจะทำแค่นี้ แต่พอปล่อยไปได้ครู่เดียวมือหนาก็ขยับต่ำลงมาวางแนบกับเนินอวบนูน "พี่คะ" "คิดถึงใจจะขาดอยู่แล้ว" เสียงทุ้มต่ำเปล่งออกมาเบาๆ พร้อมกับขยับมือต่ำลงไปหวังจะล้วง​ แต่ต้นหยกก็ห้ามเขาไว้ก่อน "แต่ถึงยังไงที่นี่ก็คือห้องทำงานค่ะ" ป่านนี้คนข้างนอกจะคิดไปถึงไหนต่อไหนกันแล้ว เพราะเขาพาเธอเข้ามาในห้องทำงานแล้วบอกห้ามให้ใครเข้ามากวน คิมหันต์รู้ว่าตัวเองทำผิดเขาเลยพยายามหักห

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม