TW : NC
[CHALEE’s Talks]
“มี้~”
เสียงเล็กๆ เบาๆ ของลูกเรียกอีกครั้งหลังจากปล่อยให้อยู่กับการทำตุ๊กตาไล่ฝนเกือบชั่วโมง แต่เนื่องจากมุมที่นั่งอยู่มีระแนงไม้กั้นห้อง จนกลายเป็นมุมอับสายตามองไม่เห็นฝั่งห้องนั่งเล่น และฉันเองก็ง่วนอยู่กับการเช็กผ้าก่อนเอาเข้าถังอบแห้งจึงขานรับโดยไม่ได้มอง
“ผัดข้าวกัน”
ผัดข้าวอีกแล้ว
ทำไมลูกไม่เข้าใจนะ ว่าเราไม่สามารถใช้พื้นที่ในบ้านของคนอื่นได้ตามอำเภอใจ ยิ่งเป็นอาณาเขตของพี่ลุกซ์ด้วยแล้ว ฉันยิ่งไม่อยากจะทำอะไรให้เขาเป็นบ้าขึ้นมาอีก
“มี้บอกว่ายังไงคะ ต้องรอเรากลับบ้านก่อนใช่ไหม?” ปากฉันพูดกับลูก แต่มือก็ขยับจับผ้ายัดเข้าตู้อบเป็นพัลวัน พี่ลุกซ์เป็นคนรักสะอาด ผ้าทุกชิ้นจึงต้องถูกเช็กก่อนเอาเข้าตู้อบให้มั่นใจว่าไม่เหลือคราบสกปรก
“แต่คุณลุงให้เราใช้ครัวแล้ว” เสียงของลูกดังเข้ามาใกล้เรื่อยๆ และคำพูดนั้นทำให้ฉันรีบผงกศีรษะขึ้นไปมองตามต้นเสียง
น้องคลาวด์เดิน
