คนได้ฟังจ้องมองลงไปในดวงตาสีอ่อนเพื่อหาคำโกหก แต่นอกจากความรู้สึกขอบคุณที่ส่งผ่านทางสายตาและมือที่ประสานกันเอาไว้ตั้งแต่ตอนจูบ ชาลีกลับไม่เจอร่องรอยโกหกหลอกลวงแม้แต่น้อย
“ฉันจะรอวันที่เธอพร้อม และเล่าทุกอย่างให้ฉันฟัง” หลังนิ้วชี้สวยเกลี่ยเส้นผมออกจากแก้มให้ด้วยความนิ่มนวลพร้อมระบายยิ้มเข้าใจ “ขอแค่อย่างเดียว”
“อะ อะไร”
“อย่าให้ฉันรู้เรื่องเป็นคนสุดท้าย”
ชาลีอยากยกมือดันอกแกร่งที่เบียดเธอเอาไว้ออก แต่ทำได้เพียงวางมันลงบนไหล่กว้างของคนตัวสูงกว่าเท่านั้น เมื่อรับรู้ว่าหากไม่ยอมตกลงเขาคงไม่ปล่อย คนตัวเล็กจึงพยักหน้าซ้ำๆ ให้คนตรงหน้าเห็น
“พะ พี่ถอยออกไปหน่อยได้ไหม”
เธอบอกเขาเสียงเบาด้วยความอาย ตรงนี้คือหน้าลิฟต์ แม้จะทราบดีว่าไม่มีใครขึ้นมาได้ แต่...
ติ๊ง!
ประตูลิฟต์ถูกเปิดออกอีกครั้ง พร้อมกับเจ้าของร่างสูงโปร่งเดินออกมาพร้อมกันถึงสองคน มิหนำซ้ำยังมีเด็กผู้หญิงเดินจับมือผู้ใหญ่มาด้วยอี
