“นายเดินตามฉันมาทำไม” คีตะวันเริ่มไม่พอใจหญิงสาวเดินไปทางไหนตรีเมฆก็มักจะเดินตามตลอดจนเธอก็เริ่มไม่พอใจ
“ไร่ฉัน ฉันจะเดินไปไหนก็ได้”
“นายนี่มันกวนประสาทดีจริงๆ”
คีตะวันกำลังจะเดินออกไปจากโรงอาหารของคนงานแต่สายตามองไปเห็นสองสาวที่กำลังเดินผ่านมาพอดี วันนี้เธอไม่มีอารมณ์จะเถียงด้วย
“ซันนี่เดี๋ยวสิ!” ตรีเมฆที่เห็นท่าไม่ดีจึงเรียนคีตะวันให้ช่วยแต่เหมือนว่าจะสายไปแล้ว
“ฉันไม่อยู่เป็นไม้กันหมาให้หรอก” คีตะวันจึงรีบเดินออกไปแต่ก็ไม่ทันสองสาวที่เข้ามาก่อน กะว่าจะเดินผ่านแต่ก็ถูกทั้งสองเรียกไว้ไม่ใช้สิเรียกหาเรื่องมากกว่า
“อ้าว คุณซันนี่จะไปแล้วเหรอคะ” รสิรินพูดขึ้น
“พอดีฉันมีการมีงานต้องทำไม่ว่างตามจับผู้ชายนะวันนี้ฉันยกให้เลย” คีตะวันจึงเดินออกไปโดยไม่สนว่าตรีเมฆจะรู้สึกยังไง ด้านชายหนุ่มได้แต่เข็นเขี้ยวในใจและคาดโทษคีตะวันไว้
“ผู้หญิงคนนี้ในละครก็ร้ายตัวจริงยังจะร้ายอีก” ดลณดาเดินเข้ามาพ
