เช้าวันถัดมาพระรามจึงเข้ามาเยี่ยมพี่ชายพร้อมกับเพียงฤดีที่เดินทางมาด้วย ครั้งแรกหญิงสาวจะปล่อยให้ทั้งสามอยู่คุยกับแต่เพียงฤดีก็เรียกไว้เสีย ทั้งสองคุยกันไปเรื่อยเปื่อยจนตรีเมฆกลับมา
“นี่เบอร์ติดต่อหนูดีค่ะ หนูดีจะกลับกรุงเทพในอีก 2 วัน มีอะไรติดต่อมาได้ค่ะ”
“คุยอะไรกันอยู่” ตรีเมฆเดินเข้ามาพอดีเห็นเพียงฤดียื่นโทรศัพท์ให้ตีตะวันจึงตาลุกวาวขึ้นมา
“เปล่าค่ะ พี่รามเรากลับกันเถอะค่ะ” เพียงฤดีจึงลากพระรามและไม่พูดอะไรปล่อยให้ตรีเมฆกับคีตะวันได้อยู่ด้วยกัน หวังว่าตรีเมฆจะรู้ใจตัวเองในเร็ววัน
“คุยอะไร!”
“ปะ เปล่าค่ะ” คีตะวันหลบสายตาชายหนุ่มตอนนี้ตรีเมฆลากเธอกลับมาถึงบ้านแล้วพร้อมกับการเค้นเอาคำตอบว่าคุยอะไรกับเพียงฤดี
“ซันนี่ พี่ถามอย่าหลบตา”
“ฉันจะคุยอะไรกันมันเกี่ยวอะไรกับนาย”
คีตะวันเริ่มโมโหขึ้นมาเพราะนิสัยไม่ชอบให้ใครมาบังคับเจ้ากี้เจ้าการ หากอยากจะบอกเธอจะบอกเองตรีเมฆไม่รู้เป็นอะไรท
