จื่อแถบไม่ได้นอน นางหอบเอาหีบเงินของนางไปด้วย แล้วก็ออกเดินทางแต่เช้าแทบจะไปควักเด็ก ๆ จากที่นอนให้ลุกไปช่วยนาง วันนี้อี้หานมาด้วย นางเห็นว่าเหตุการณ์สงบดีแล้วจึงเอาเขาไปด้วย เพื่อให้เปิดหูเปิดตาหลังจากให้หลบอยู่แต่ในบ้านมานาน
ใต้เท้าเจี้ยนก็บอกแล้วว่าตอนนี้เจียงซูปลอดภัย คนของฮองเฮาและนักฆ่าทั้งหมดถูกกวาดล้างเอาตัวไปลงโทษแล้วเรียบร้อย เหลือก็แต่คำสั่งแต่งตังที่อัญเชิญมาตั้งแต่เมื่อหลวง แต่ไม่รู้รออะไรจึงไม่ประกาศ รู้แต่ว่าต้องรอ
“เอาล่ะ วันนี้ขายของหมด รับรองว่าเจ้าจะได้กินเลี้ยงมื้อใหญ่แน่นอน” จื่อเถาอยากไปนอนกลิ้งในห้วงมิติให้หายคิดถึงทีเดียว กว่านางจะนำมันกลับมาได้ มีทั้งปัญหาและอุปสรรคมากมาย คราวนี้นางจะใช้อย่างระมัดระวังที่สุด
“จื่อเถามาแต่เช้าเชียว” ท่านป้าที่เคยเป็นลูกค้าร้านนางทักทายอย่างเป็นกันเอง
“เจ้าค่ะ วันนี้ข้าอยากขายให้ได้เยอะหน่อย จะหยุดเจ็ดวันเจ้าค่ะ” วันนี้ทั้งวั
